W okresie Republiki kształtowała się
hierarchia urzędów politycznych, które
od czasów Sulli można było piastowac tylko w określonej kolejności i po osiągnięciu odpowiedniego wieku.
Kandydat / od trzeciego pokolenia/ musiał byc z urodzenia obywatelem rzymskim.
W okresie kandydowania nie mogło toczyc sie przeciwko niemu postępowanie sądowe.
Mimo, iż nie było żadnego cenzusu majątkowego, kandydowali tylko zamożni obywatele.
Wynikało to prawdopodobnie z okoliczności, że żaden
urząd nie był płatny.
Urzędy- nazywane "honores"- skupili w swych rękach prawie wyłącznie arystokraci.
Sytuacji nie zmieniał fakt, że wszystkie
Urzędy obsadzano w drodze wyborów.
Kandydat musiał najpierw wpisac się na listę ubiegających się, którą spisywali urzędnicy pochodzący z warstwy arystokratycznej. Następnie rozpoczynał kampanię wyborczą, prowadzoną z pomocą politycznych przyjaciół i na własny / ogromny/ koszt.
Wybory odbywały się na różnych Zgromadzeniach Ludowych. Ich wynik ogłaszał urzędnik prowadzący zgromadzenie wyborcze, który
mógł w uzasadnionych wypadkach zataic imię wybranego i zadecydowac o kolejnej turze głosowania.
Po dziesięcioletniej służbie wojskowej syn senatora lub ekwity ubiegał się o posadę kwestora, urzędnika finansowego.
Dla wszystkich
urzędów ustanowiono na mocy ustaw z 180 p.n.e. i 81 p.n.e., wiek minimalny.
Urząd pretora / sądownictwo/ można było
sprawowac od 39 roku życia.
Urząd
konsula / w praktyce głowy panstwa/ najwcześniej od 42 roku.
Pomiędzy kwesturą i preturą można było sprawowac urząd trybuna ludowego albo edyla
/ nadzór rynku i ulic/.
Za najbardziej znaczący uznawano urząd cenzora / prowadził spis senatorów oraz określał przynależnośc obywateli do klas/. Mógł byc on pełniony tylko przez byłego konsula.
Więcej streszczeń na temat Kariera urzędnicza w starożytnym Rzymie