Zakńczenie budowy
świątyni Nike w końcu V
wieku przesądziło o ostatecznym kształcie Akropolu w Atenach.
Po zburzeniu Akropolu przez Persów w 480, dopiero za rządów Perylkesa w połowie V wieku p.n.e. rozpoczęto budowę świątyń. Pod kierunkiem rzeźbiarza Fidasza w 447 p.n.e. architekci Iktinos i Kallikrates rozpoczynają budowę Partenonu, poświęconego bogini Atenie.
Do celli, wewnętrznej części świątyni, przylegają z przodu i z tyłu przedsionki o sześciu kolumnach. Cała budowla o rozmiarach 30,88 x 69,50m jest otoczona kolumnadą dorycką. Ciężar stylu doryckiego został zrównoważony z proporcją wysmukłych kolumn i niskim belkowaniem.
Fidiasz dodał świątyni fryz jońskich przedstawiających sceny z mitów ateńskich.
Między 438 a 432 p.n.e. archtekt Mnesikles wybudował Propyleje, monumentalne wejście na Akropol. Budowla ta składa się z dwóch hal, usytuowanych asymetrycznie
i ozdobionych
kolumnami doryckimi oraz smuklejszymi jońskimi zakończonymi
kapitelami ze ślimacznicami. W północnej części Propylei stworzono galerię obrazów.
Najważniejsza
świątynia Akropolu- Erechtejon- została
wybudowana pomiędzy
421 a 406 p.n.e. Przeważa w niej styl joński, z kolumnami wznoszącymi się na podstawie i zakonczonymi wolutowymi kapitelami.
Nieregularny zarys architektoniczny jest wynikiem woli twórców, którzy chcieli połączyc w nim trzy ateńskie kulty, zachowując ślad trójzębu Posejdona, grób mitycznego króla Kekroposa pod portykiem Kor, którego belkowanie wspiera się na posągach dziewcząt zamiast kolumn, oliwkę Ateny oraz najstarszy posąg Ateny z drzewa oliwnego / ksoanon/.
Ostatnią budowlą okresu klasycznego jest świątynia Nike, wybudowana pod koniec V wieku p.n.e. ku czci bogini zwycięstwa Ateny z przydomkiem Nike. Wybudowano ją w stylu jońskim.
Więcej streszczeń na temat Akropol- duma Ateńczyków