W książce tej autor przedstawia nam dzieje Grecji w
okresie archaicznym i klasycznym. Jego relacja rozpoczyna się w X w.
p.n.e., czyli po upadku kultury mykeńskiej i rozpoczęciu wędrówek ludów, co nie ominęło też Greków. W
okresie tym zmieniła się struktura etniczna ludów zamieszkujących Grecję jak też rozpoczął się proces rozprzestrzeniania Greków, a może lepiej powiedzieć Hellenów w obszarze Morza Śródziemnego i Czarnego. Niestety jak sam
autor napisał, aż do VII w. nie posiadamy źródeł umożliwiających nam odtworzenie wydarzeń, które wtedy miały miejsce, dlatego okres ten nazywany jest Wiekami Ciemnymi. Naszą wiedzę w tym przypadku opieramy na archeologii. W dalszej części autor opisuje proces powstawania poleis i przechodząc już do czasów, dla których posiadamyźródła, charakteryzuje ówczesne państwa miastana przykładzie Aten i Sparty. Opisuje również przyczyny i przebieg konfliktu z Persją, który był momentem gdy w okresie zagrożenia zewnętrznego, ówcześni Grecy potrafili się zjednoczyć. Choć nie dotyczyło to wszystkich poleis. Niektóre, zmuszone przez Persów, wystąpiły przeciw swoim rodakom, inne nie potrafiły przezwyciężyć wrogości do swoich sąsiadów i z premedytacją opowiedziały się po stronie barbarzyńców. Zwycięstwo nad Persami spowodowało wzrost potęgi dwóch poleis, Aten i Sparty co wkrótce doprowadziło do wojny wewnętrznej, zwanej Wojną Peloponeską, umiejętnie podsycaną przez Persów. Autor kończy swoją relację w momencie wzrostu potęgi Macedonii i objęciu przez to państwo hegemonii na terenie Grecji. Jest to kolejny etap w historii Grecji i świata, ale to jest to już materiał, którego szukać należy w innych opracowaniach.