Rozwiązanie kazusu z Powszechnej Historii Państwa
i Prawa
Zasady funkcjonowania spółek z ograniczoną odpowiedzialnością uregulowano w Niemczech (niemiecka nazwa Gesellschaft mit beschränkter Haftung, skrót GmbH) w 1892 roku (Tomasz i Jan Wróblewscy). Wzorce niemieckie przyjęto w 1906 także w Austro-Węgrzech (Franciszek, Ksawery i Leopold), w Anglii (1907, jako private limited company), później w innych systemach prawnych (np. we Francji w 1925). W Polsce spółki z o.o. uregulowano po raz pierwszy dekretem z 8 lutego 1919.
Wg Zwodu Praw Cesarstwa Rosyjskiego (Swod zakonow Rossijskoj imperii), T. X. cz. I 1832, (wszedł on w życie 1 stycznia 1835 r., wielokrotnie ponawiany m.in. 1842, 1857, nieoficjalne wydanie - 1913). Władysław Wróblewski mógłby założyć spółkę firmową, komandytową, udziałową, akcyjną lub pracowniczą (tzw. artel), - (art. 2128), w połowie XIX wieku nie było jednak mowy o założeniu spółki jednoosobowej z ograniczoną odpowiedzialnością w carskiej Rosji.
Próba zastąpienia archaicznego pod względem rozwiązań merytorycznych prawa prywatnego Zwodu wraz z jego mankamentami natury formalnej nie powiodła się. Projekt nowego kodeksu cywilnego (wzorowanego na niemieckim BGB) opracowanego przez (pracującą od 1882 r.) komisję w 1905 r., został odrzucony. Ukaz z 1914 r. dokonał zmian jedynie w zakresie prawa osobistego i majątkowego mężatek.
Podsumowując Władysław Wróblewski nie mógł założyć w przedrewolucyjnej carskiej Rosji (czyli do rewolucji październikowej 1917 r.) jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.