Uderzenie niemieckie na ZSRR prowadzone było według planu Barbarossa. Skierowane było w trzech kierunkach: na Leningrad, Kijów i Moskwę. Leningrad był nie tylko ważnym ośrodkiem przemysłowym i komunikacyjnym, ale także miastem z bogatymi tradycjami historycznymi. Jest to ośrodek ruchów rewolucyjnych z 1905 i 1917 roku. Poprzez opanowanie Lenigradu, Niemcy oskrzydlić Moskwę od północy. Wspólnie z Niemcami działała armia fińska, która przez jezioro Ładoga doszła do Leningradu. Największe siły niemieckie uderzyły na Moskwę, która miała duże znaczenie polityczno-wojskowe i moralne. Grupa południowa wraz z armią rumuńską i węgierską uderzyła na Ukrainę. W początkowym okresie Niemcy posuwają się z prędkością 60 kilometrów dziennie. Na północy zajęli Litwę, na froncie środkowym Mińsk, a na południu Lwów. Wojska radzieckie wycofują się na tzw. linię Stalina (przedwojenna granica Polski). Rozpoczyna się oblężenie Leningradu. Walka o Smoleńsk oraz 30 IX 1941 roku bitwa o Moskwę nie przyniosły rezultatów. Na wiosnę 1942 roku Niemcy ropoczęli kolejną ofensywę na froncie południowym dążąc do opanowania Zagłębia Donieckiego, Stalingradu i okrążenia Moskwy od południa. Na terenie ZSRR prowadzono ofensywę w rejonie Stalingradu. W mieście broni się armia Czujkowa. Od XI 942 armia radziecka przystąpiła do oskrzydlenia Niemców od północy Rokossowski a od południa Jeremienko. Armia niemiecka idąca na pomoc została rozbita. Niemcy wycofali się z Kaukazu. W tym czasie pod Moskwą ofensywę prowadził Żukow. Kolejna ofensywa na terenie ZSRR prowadzona była na przełomie 1943-1944 roku. Obejmowała ona zarówno front północy i południowy. Na północy w I 1944 roku dochodzi do rozbicia wojsk niemieckich pod Lenigradem, a na południu wojska Koniewa i Żukowa opanowały tereny nad Dnieprem i Ukrainą. W VI 1944 roku rozpoczyna się letnia ofensywa od uderzenia na Białoruś, a 20 VII 1944 armia radziecka przekroczyła Bug. Ustaliła się linia frontu przebiegająca wzdłuż Sanu, Wisły i Narwi, obejmująca umocnienia w Prusach Wschodnich. Na południu kapituluje Rumunia, która przechodzi na stronę państw sprzymierzonych, pozbawiając Niemców obszarów naftowych. We IX 1944 roku wyzwolona została Słowacja, Węgry, Bułgaria, a do XII 1944 całe Bałkany.
Więcej streszczeń na temat Działania militarne na froncie niemiecko-rosyjskim w latach 1941-1945