Mieszko
II Lambert (ur. 990 r., zm. 10 lub 11 maja
1034 r.) - król
Polski 1025-1031, książę Polski 1032-1034 z dynastii
Piastów, drugi syn Bolesława I Chrobrego, a pierwszy z małżeństwa z
Emnildą, księżniczką zachodnio-słowiańską. Przejął władzę po śmierci
ojca i prawdopodobnie wypędził z kraju swoich dwóch braci. Zorganizował
dwa niszczycielskie najazdy na Saksonię w 1028 i 1030. Następnie
prowadził wojny obronne przeciw Niemcom, Czechom i książętom Rusi
kijowskiej. Uciekł z kraju w 1031 po ataku Jarosława Mądrego, który na
polskim tronie osadził jego
brata Bezpryma. Mieszko zbiegł do Czech ,
gdzie został uwięziony przez księcia Udalryka. Odzyskał władzę w 1032
jako książę jednej z trzech dzielnic. Zjednoczył państwo, ale nie udało
mu się odtworzyć stabilnych struktur władzy. Za jego czasów
od Polski
odpadły nabytki terytorialne Bolesława Chrobrego: Milsko, Łużyce, Grody
Czerwieńskie, Morawy i Słowacja.
Mieszko II Lambert koronuje się na króla Polski w
roku 1025. Dwie koronacje jednego roku. Ma także starszego brata - Bezpryma,
który to w każdej możliwej okazji stara mu się zaszkodzić. Mieszko II, przeprowadza udane najazdy na Saksonię w
latach 1028 i 1030. Rok później, pod pretekstem obrony praw Bezpryma, interweniują Konrad II (Niemcy) i Jarosław Mądry ( Ruś ). Państwo Polskie, znika z map a Mieszko II udaje się na wygnanie do księcia czeskiego Ulardyka (1031-1032) .
Bezprym zrzeka się władza, ale w zamian za to żąda nadania mu tytułu
księcia. Zostaje jednak zamordowany w roku 1034. Tymczasem Mieszko II
wraca do kraju w roku 1032. Zrzeka się korony, składa hołd lenny
cesarzowi, akceptuje podział państwa na dzielnice (Jego własną, brata
Ottona i brata stryjecznego Doktryka) . Rychła śmierć Ottona , pozwala na
nowo zjednoczyć państwo. Mieszko II umiera w roku 1034. W latach 1034 - 1039 jest brak władzy centralnej, umownie mówi się iż panował wtedy Bolesław Zapomniany. Na tron wchodzi syn Mieszka II - Kazimierz Odnowiciel
(zwany też mnichem). Nie przejął władzy w 1034 gdyż znalazł się na
przymusowej emigracji. W między czasie czesi najeżdżają Polskę . Książe
Brzetysław najeżdża Małopolskę, Śląsk i Wielkopolskę. Zagarnięto wielkie
łupy. Zniszczono Poznań i Gniezno. Przestało funkcjonować
arcybiskupstwo gnieźnieńskie. Kazimierz wraca do władzy w 1039. W
obliczu rozszerzającego się panowania Brzetysława w Polsce, Kazimierz
prosi o pomoc nowego króla Niemiec - Henryka III. Początkowo, dzięki
zbrojnej pomocy Niemiec, Kazimierz odzyskuje Małopolskę i Wielkopolskę.
W międzyczasie wybucha bunt ludowy w Wielkopolsce przeciw możnym i
kościołowi (powrót do pogaństwa). Państwo się rozpada. Powstaje państwo
Miecława i księstwa pomorskie. Miecław był samozwańczym władcą Mazowsza
do roku 1047 (od 1034). Kazimierz Odnowiciel zawiera sojusz z Jarosławem mądrym (ks. Kijowski)Został uśmiercony wraz z wojskiem przez oddziały Kazimierza Odnowiciela i Jarosława Mądrego. Następnie Kazimierz wydarł z rąk czechów Śląsk i uzależnił od siebie trybutem Pomorze Gdańskie.
Po opanowaniu Polski, wprowadza kilka reform:
W zamian za służbę rycerską ofiarowuje rycerzom ziemię. (Osadza ich na ziemi)Odbudowuje strukturę kościelną w oparciu o Kraków. Nowe kościoły,
klasztory. Próbuje przywrócić arcybiskupstwu gnieźnieńskiemu należne mu
prawa, niestety bezskutecznie.
Kazimierz odnowiciel umiera w roku 1058, po 18 latach sprawowania rządów w Polsce. Pozostawia po sobie czterech synów i córkę (Bolesław Śmiały, Władysław Herman, Otton, Mieczysław i Świętochna).
Tron bierze w swoje ręce Bolesław Śmiały. Śmiały chciał przywrócić
dawną potęgę państwa polskiego. Jednakże jego wyprawa na Czechy, która
zakończyła się niepowodzeniem, nie tylko osłabiła jeszcze bardziej
państwo, ale i spowodowała utratę Pomorza. (1070-1072). Podejmował
także zakończone sukcesem wyprawy na Węgry , popierając stronnictwo
antyniemieckie. Wprowadza na tron swojego sprzymierzeńca, Władysława.
(1058 1060 1063), na rzecz Kijowskiego księcia Izasława podejmuje się
wypraw w latach 1069 1077. Prawdopodobnie uzyskuje za to Grody
Czerwieńskie. Bolesław Poparł także papieża Grzegorza VI w jego sporze
o inwestyturę z cesarzem Henrykiem IV (Inwestytura = prawo nadawania
godności kościelnych i lenna). Jeśli zaś chodzi o politykę wewnętrzną
państwa to w roku 1075 odnawia arcybiskupstwo gnieźnieńskie, a w roku
1076 za zgodą papieża koronuje się na króla polski.
1079 - Konflikt z biskupem Stanisławem; Stanisław
(1030 - 1079), biskup krakowski, skazany na męczeńską śmierć za udział
w spisku przeciwko królowi. Jego kult jako męczennika rozwinął się w
XIII wieku, i nabrał znaczenia ogólnonarodowego. Król skazując biskupa
na śmierć (wg. niektórych podań, król sam uczestniczył w egzekucji),
spowodował bunt możnych i utracił władzę. W 1079 zbiega na Węgry,
otruty w 1081 umiera.
Na tron wchodzi jego brat - Władysław Herman. Ten zaś, w
przeciwieństwie do brata, zrzeka się korony i staje po stronie cesarza
w sporze o inwestyturę. W początkowym okresie panowania w Polsce uległ
wpływom wojewody
Sieciecha z rodu Starżów. Synowie Władysława przyczyniają się do
wygnania wszechwładnego palatyna z państw. Dzielą Polskę na trzy
dzielnice: Władysław Herman otrzymuje Mazowsze, Zbigniew Wielkopolska,
Kujawy, ziemia łęczycko -sieradzka, a Bolesław Śląsk i Małopolskę. Po
śmierci Hermana, Bolesław bierze Wrocław, Kraków i Sandomierz, a
Zbigniew Mazowsze. Herman Umarł w 1102.
W latach 1102 1106 państwo polskie podzielone jest na dwie
dzielnice. Zbigniewa i Bolesława. Spór wygrywa w 1106 Bolesław.
Zbigniew zbiega do Czech. 1109 Wojna Polsko Niemiecka. Ponieważ
Bolesław nie płaci lenna i nie uznał praw Zbigniewa, Henryk V
próbuje najechać Polskę, co mu się nie udaje. W 1112, Zbigniew wraca do
kraju, lecz z rozkazu brata zostaje okaleczony i umiera.
Podbój Pomorza. Pomorze oderwało się od Polski w czasach kryzysu
1034-1039. Krzywousty podbija je i przywraca Polsce w roku 1119.
Ustawiczne najazdy na pomorze, pod panowanie Warcisława I doprowadziły
do uzależnienia go od polski i płacenia lenna i trybutu (1121-1122).
Chrystianizację prowadził biskup Otton z Bambergu (1124). Bunt Pomorza
w 1129 zakończony fiaskiem.
Bulle papieskie z lat 1131 i 1133 podporządkowały kościół Polski
arcybiskupstwu w Magdeburgu. Na zjeździe w Marseburgu w zamian za lenno
z Pomorza zachodniego Krzywousty uzyskał poparcie cesarza Lotara III na
potwierdzenie praw arcybiskupstwa gnieźnieńskiego. Bulla gnieźnieńska
(1136) wydana przez papieża Innocentego II potwierdza status metropolii
gnieźnieńskiej
Więcej streszczeń na temat Królowie Polski wieku XI i XII