Stefan
Żeromski
Ten
powieściopisarz, dramaturg i publicysta dzieciństwo spędził u stóp Gór
Świętokrzyskich, był synem zubożałej rodziny szlacheckiej. Żeromski (ur. 1864,
zm. 1925) wcześnie stracił rodziców, w gimnazjum utrzymywał się z korepetycji.
Pracował
jako guwerner w domach szlacheckich, później został bibliotekarzem w
Muzeum Narodowym Polskim w Szwajcarii. Po dłuższym pobycie w Paryżu osiedlił
się w Zakopanem, następnie mieszkał w Warszawie. Gdy umierał, był uznawany za
największego współczesnego
pisarza polskiego – pogrzeb przekształcił się w
wielką manifestację narodową.
Do
najbardziej znanych utworów tego
autora należą; Rozdziobią nas kruki, wrony;
Ludzie bezdomni; Popioły; Echa Leśne, Dzieje grzechu, Wierna rzeka,
Przedwiośnie oraz Dzienniki.
Syzyfowe prace były
pisane w Szwajcarii, gdzie autora zafascynował tamtejszy system oświatowy,
znakomite szkolnictwo. Książka, odwołująca się do kieleckich doświadczeń
pisarza, została po raz pierwszy wydrukowana w czasopiśmie Nowa Reforma w
Krakowie w 1897 roku. Jest to pierwsza z wielkich powieści Żeromskiego,
wcześniej dał się on poznać głównie jako twórca znakomitych opowiadań.
Więcej streszczeń na temat Stefan Żeromski