Miron Białoszewski
Poeta (ur. 1922, zm. 1983) urodził się i uczył w Warszawie, gdzie przeżył również powstanie.Po wojnie był reporterem, pisywał wierszyki, piosenki dla dzieci, w okresie stalinowskim nie uczestniczył w oficjalnym życiu literackim.Dopiero w czasie październikowej odwilży, w 1956 roku, ukazał się spóźniony debiut książkowy Białoszewskiego,
tom Obroty rzeczy przyjęty przez
krytykę z wielkim uznaniem.W połowie lat pięćdziesiątych poeta prowadził w
mieszkaniu przyjaciela eksperymentalny teatrzyk (Teatr na Tarczyńskiej), drugą prywatną sceną Białoszewskiego był
teatr Osobny, mający siedzibę w mieszkaniu poety. Pomimo sławy, jaką przyniósł Białoszewskiemu już pierwszy tom wierszy, nadal nie brał on udziału w jakichkolwiek formach życia zbiorowego, całkowicie zamykał się w kręgy prywatności. Ukazywały się natomiast kolejne zbiory jego
wierszy o nieprzeciętnych wartościach:Rachunek zaściankowy, Mylne wzruszenia, Było I nie było. Ta ostatnia książka stanowiła pozornie chaotyczny, pozbawiony wyrazistej formy zapis domowych zdarzeń, snów, przypadkowych rozmów. Nie została przez krytykę wysoko oceniona - w przeciwieństwie do Pamiętnika z powstania warszawskiego (1970), tekstu mającego entuzjastyczne recenzje, nagradzanego, znajdującego drogę do szerokiej publiczności.Eksperymenty z prozatorskimi zapisami epizodów codzienności kontynuował Białoszewski w tomach Donosy rzeczywistości, Szumy, zlepy, ciągi, Zwał.
Więcej streszczeń na temat Miron Białoszewski