Istniejący w Polsce w latach 1944 – 1947 system ustrojowy stanowił w zalążkowej postaci formę państwa totalitarnego. Wskazywała na to dominująca pozycja jednej partii, Polskiej Partii Robotniczej. Inne partie legalnie istniejące były jej podporządkowane i uznawały jej nadrzędną pozycję. Ich udział w sprawowaniu władzy stwarzał dla opinii międzynarodowej pozory pluralizmu politycznego.
Rzeczywiści i potencjalni
przeciwnicy polityczni PPR byli eliminowani z życia politycznego w różny sposób, także przez likwidację fizyczną. Istnienie partii opozycyjnej – PSL,
jedynie przejściowo zahamowało tworzenie się systemu totalitarnego. Proces ten już bez przeszkód przyspieszono po likwidacji tego stronnictwa. Sprawowanie władzy cechowało łamanie praw i wolności obywatelskich, głównie wolności prasy i wolności koalicji oraz praw i wolności osobistych.
Zaplecze
społeczne i
polityczne dla władzy komunistycznej stanowiła upośledzona materialnie i nastawiona radykalnie część klasy robotniczej, biednego chłopstwa, które skorzystało z reformy rolnej oraz część inteligencji spodziewająca się przyspieszonego awansu w
życiu publicznym.
Więcej streszczeń na temat Polska w latach 1944 - 1947