MIESZKO
II ( 990-1034) Syn Bolesława Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy. Chociaż nie był pierworodnym, został przez ojca wyznaczony na następcę tronu. Ojciec zapewnił mu staranne wykształcenie – łącznie z nauką łaciny i greki, i starał się zaznajamiać syna od najmłodszych lat z arkanami polityki i dowodzenia wojskiem. W roku 1025 – natychmiast po śmierci Bolesława – Mieszko koronował się na króla Polski. Obejmował rządy w momencie przełomowym – potęga państwa, którą zbudował ojciec, nie była trwała. Niemcy nie pogodzili się z utratą Milska i Łużyc, Czesi pamiętali zawładnięcie Morawami, a Ruś Kijowska stratę Grodów Czerwieńskich. W 1031r., doszło do jednoczesnego najazdu cesarza Konrada II i księcia Rusi Jarosława Mądrego. Od Polski odpadły wszystkie zdobycze Chrobrego. Ponadto Mieszko II stanął w obliczu wojny domowej : jego bracia – starszy Bezprym i młodszy Otton domagali się udziału we
władzy i wydzielenia im udzielnych księstw, ludność zaczynała się buntować przeciw rosnącym obciążeniom podatkowym na rzecz monarchii i Kościoła. Po najeździe
sąsiadów doszło do przejęcia władzy w
kraju przez Bezpryma, który zdecydował się na odesłanie cesarzowi insygniów koronacyjnych, rezygnując w ten sposób z samodzielności politycznej. Mieszko wraz z rodziną schronił się w Czechach. W 1032r., udało się Mieszkowi powrócić do kraju, ale korony nie odzyskał i musiał się zgodzić na przejściowy podział kraju pomiędzy Ottona i stryjecznego brata Dytryka. Pod koniec życia – w 1034r., udało się Mieszkowi ponownie zjednoczyć pod swym panowaniem kraj, ale nie była to już silna monarchia piastowska. Możnowładcy niechętnie widzieli
powrót jedynowładztwa – nastąpił wewnętrzny kryzys państwowości pogłębiony jeszcze śmiercią księcia. W Wielkopolsce wybuchł bunt ludowy, skierowany przeciwko możnym i Kościołowi. Na Mazowszu powstało oddzielne państewko, którego władcą został dawny cześnik Mieszka II – Miecław. Oderwało się również Pomorze, gdzie rządzili lokalni władcy. W 1039r., na Wielkopolskę najechał książę
czeski Brzetysław, uprowadzając jeńców, uwożąc wielkie łupy – w tym relikwie świętego Wojciecha. Wracając podporządkował sobie Śląsk. Najazd czeski doprowadził do całkowitego zniszczenia Gniezna. Sytuacja w Polsce i zwycięstwo czeskie poważnie zaniepokoiły sąsiadów. Dla cesarstwa niekorzystną okolicznością było wzmocnienie Czech. Dlatego też cesarz Henryk III, jak i władca Rusi – Jarosława Mądry – zdecydowali się poprzeć powrót syna Mieszka II – Kazimierza na tron Polski.
Więcej streszczeń na temat POCZET KRÓLÓW I KSIĄŻĄT POLSKICH