KUTURA, SZTUKA, NAUKA: Grecy przejęli od Fenicjan alfabet fonetyczny i przystosowali go od swoich potrzeb, wprowadzając
znaki dla samogłosek. Najstarsze napisy grecki w tym alfabecie pochodzą z VIII w. p.n.e. Pisano na glinianych lub drewnianych tabliczkach. Grecy znali także papirus, ale używano go rzadko, ponieważ koszt jego przywiezienia z Egiptu był bardzo duży. Pisano za pomocą trzciny maczanej w tuszu, wytwarzanym z sadzy i gumy. Był on niezwykle trwały, o czym świadczą zachowane do dziś, czytelne teksty. Upowszechnienie pisma wpłynęło na rozwój kultury greckiej, a szczególnie literatury. Powstały wspaniałe poematy („Iliada”, opisująca ostatni atak wojny trojańskiej, „Odyseja” opowiada o przygodach Odyseusza, wracającego do domu po wojnie trojańskiej). Późniejsi poeci greccy wzorowali się na twórczości Homera. Jeden z nich – Hezjod – w swoich poematach opisał powstanie świata bogów i ludzi. W literaturze następnych wieków poruszano też tematy z życia codziennego oraz aktualne zagadnienia polityczne. Wspaniale rozwinął się w Grecji teatr. Jego początki związane są z obrzędami religijnymi ku czci boga winnej latorośli – Dionizosa. Podczas trwania dionizji (święta na część Dionizosa) odbywały się występy chórów, a potem także aktorów. Przedstawienia trwały cały dzień. Wystawiano zwykle 3 sztuki, jedną po drugiej: najpierw 2 tragedie a następnie komedię. Na potrzeby teatru powstało wiele wspaniałych utworów. W V w. p.n.e. tworzyli trzej najwięksi dramaturgowie – Ajschylos, Sofokles i Eurypides. Sławny był również piszący komedie Arystofanes (był twórca tego gatunku), który w swych utworach żartował nawet z dostojników i filozofów. W V i IV w. p.n.e. rzeźbiarze greccy doprowadzili do doskonałości przedstawianie ludzkiego ciała. Wykonywali posągi bogów i bohaterów. Imiona rzeźbiarzy, takich jak Fidiasz i Poliklet, znane były w całej Grecji. Urok, proporcje i kształt dzieł, stworzonych przez tych artystów do dziś wyznaczają normy piękna w sztuce. Grecy byli doskonałymi budowniczymi. To im
zawdzięczamy 3 porządki architektoniczne: dorycki, joński i koryncki. Zachowane ruiny greckich świątyń budzą nadal podziw dla starożytnych architektów (np. Akropol, Partenon i świątynia Artemizjon zaliczana do 7 cudów świata. Grecy rozwinęli wiele dziedzin nauki, a szczególnie filozofię. Myśliciele zastanawiali się nad początkami świata, próbowali także odkryć rządzące nim prawa i odpowiedzieć na wiele pytań dotyczących człowieka. Za „ojca” filozofii jest uważany Tales z Miletu. Efektem jego dociekań było stwierdzenie, że świat złożony jest z wody. Sławę zyskał, gdy prawidłowo przewidział zaćmienie Słońca. Inny uczony – Demokryt – uważał, że cała materia złożona jest z atomów, a w świecie panuje ściśle określony porządek. Najwybitniejszymi filozofami byli: Sokrates, Platon i Arystoteles. Platon stworzył pierwszą Akademię, a Arystoteles – Liceum. Grekom zawdzięczamy powstanie
historii jako nauki. Za „ojca” historii uważa się Herodota. Badał on stosunki grecko – perskie, a wyniki swojej pracy zawarł w dziele pt. „Dzieje”. Oprócz niego historią zajmował się również Tukidydes. Wiele podstawowych twierdzeń geometrycznych sformułował pitagoras, a dużą część obowiązujących do dzisiaj w fizyce zasad odkrył Archimedes. Jako pierwszy skonstruował model układu planetarnego oraz globus. Uczeni greccy znali długość południka ziemskiego, potrafili obliczyć odległość Ziemi od Księżyca. Obserwując znikanie okrętu na horyzoncie doszli do wniosku, że Ziemia jest kulą. Hipokratesowi – słynnemu lekarzowi – zawdzięczamy prawa nowoczesnej medycyny. Twierdził on, że najważniejszą zasadą w pracy lekarza było nie szkodzić pacjentowi.