Rzymska potęga miała swój początek w małej, błotnistej wiosce nad rzeką Tybr, gdzie różnorodni ludzie należący do grupy
Indo-Europejskiej osiedlali się w centralnej części półwyspu Appenińskiego. Wśród wiodących szczepów znajdowali się Latynowie i Etruskowie, którzy często
między sobą prowadzili walki. W 509 r.p.n.e. Latynowie ustanowili republikę. Po długich walkach Plebejusze uzyskali kontrolę nad rządem i w 270 p.n.e. Rzymianie podbili cały Półwysep Appeniński. Kolejnym ważnym wydarzeniem były Wojny Punickie prowadzone między Rzymem a Kartaginą o supremację nad Morzem śródziemnym. Chociaż zwycięstwo Rzymian uczyniło bogatymi wielu z nich nie zapobiegło to niepokojom wśród uboższych warstw społecznych. Wiele prób uczynionych, aby zreformować państwo nie powiodło się. Wojna domowa, która rozgorzała
została ostatecznie stłumiona przez Augusta Cezara, który ustanowił Imperium Rzymskie. To zaowocowało początkiem tzw. Pax Romana. W trzecim w.n.e. Imperium Rzymskie zaczęło okazywać oznaki upadku. Aby wzmocnić rząd Dioklecjan i Konstantyn wprowadzili władzę despotyczną. Końcem Imperium Rzymskiego była klęska Romulusa Augusta w wojnie z wodzem germańskim Odoacerem. Dzięki Rzymianom została zachowana kultura grecka. Kultura klasyczna odnosi się do mieszanki kultur greckich i rzymskich. Najwspanialszym wkładem Rzymian do światowej kultury był kodeks prawny odpowiedni dla zarządzania tak ogromnym krajem. Rzymianie nie pozostawili wiele po sobie dla wiedzy naukowej, ale byli zaawansowani we wdrażaniu ich wiedzy w sposób praktyczny czego przykładem są drogi, mosty, akwedukty, stadiony, kolosea i masywne budynki publiczne. Dzieła literackie stworzone podczas "Złotego Wieku" należą do najwybitniejszych w historii.