Sokolnicki Michał jest dość znaną postacią w naszych dziejach narodowych. Jako historyk, polityk i dyplomata uczestniczył
czynnie w walce o niepodległość narodu Polskiego. Był bliskim współpracownikiem Piłsudskiego w czasie I wojny światowej. Należał do PPS-u. Również jako historyk poświęcił swój czas pisząc prace przeznaczone problemą XIXw. W swych pracach wspomina najważniejsze wydarzenia narodu Polskiego. Wypowiadał się, że “Polski nikt na całym świecie nie chce”. Stwierdzenie to uważam za błędne. Choć zwycięstwo odniosły państwa Ententy i sprzymierzone z nią Stany Zjednoczone. Niemcy, Węgry, Bułgaria i Francja nie były zadowolone z podpisanego traktatu wersalskiego przez wyznaczoną delegację. Także Rosja była urażona tym, że nie została zaproszona na tą konferencję. Natomiast
Polska została potraktowana korzystnie, przeciwnie do zaborców. Dzięki temu traktatowi, Polsce przyznano całą Wielkopolskę, Pomorze Gdańskie, a w Prusach Wschodnich i na Górnym Śląsku miał się odbyć prebiscyt ludności. W taliej sytuacji traktat wersalski został podpisany przez olskę 28 czerwca 1919r. Jednocześnie Polska podpisała traktat o mniejszości narodowej. Nakładał on na Polskę obowiązek chronienia interesów miesdzkańców różniących się od większości ludności językiem, rasą lub wyznawaną religią.
Historia Polski zawsze była ciekawa. Miała bardzo znaczący wpływ na państwa siąsiadujące z nią, jak i również oni mieli wpływ na nasze dzieje. Z chwilą gdy znikła z mapy na 123 lata po trzech rozbiorach, polskie społeczeństwo było oceniane przez te kraje w sposób negatywny. Państwa zaborcze określały
Polaków jako ludność z wieloma wadami. Nie mogli jednak zarzucić nam braku woli walki o niepodległość. Kiedy wybuchła I wojna światowa, Polacy dostrzegli wielką szansę stworzenia państwa niezależnego od zaborców. W rozumieniu ówczesnych czołowych przywódców politycznych z różnych ugrupowań, od PPS po Narodową Demokrację, należało dokonać wyboru pomiędzy blokami państw centralnych i Ententy; między Niemcami, Austro-Węgrami, a Rosją, jako potencjalnym poparciem dla realizacji nadziei polskiej. Jednak wieloletnie i bolesne doświadczenia historyczne powodują, że tego rodzaju sytuacje mogą zakończyć się iluzją.
W ciągu ponad stuletniej niewoli rozbiorowej, społeczeństwo zamieszkujące na ziemiach polskich nie mogą się normalnie rozwijać. Aktywna polityka antypolska nasila się zwłaszcza w okresach powstaniowych, gdy w głąb Rosji zsyłano wybitnych działaczy polskich, konfiskowano majątki, odsuwano Polaków od administracji i ograniczano swobody kościoła katolickiego. Antypolska polityka caratu dotykała szczególnie wschodnich kresów dawnej Rzeczypospolitej. Również w zaborze pruskim sytuacja Polkaów nie przezdstawiała się rezolutnie. Polacy nie mieli w tym zaborze dostępu do szkół wyższych i do administracji. W 1904 roku przeprowadzono ustawę o wywłaszczeniu Polaków i kolonizacji niemieckiej. Najlepsze warunki były w zaborze austriackim. Liberalna polityka umożliwiła schronienie prześladowanym w pozostałych zaborach (Galicjii). Jednak sytuacja ekonomiczna była gorsza od pozostałych.
Już na szereg lat przez wybuchem wojny, powstały dwie orientacje polityczne, z których jedna wiązała rozwój i przyszłość sprawy polskiej z Rosją carską, druga zaś upatrywała perspektywę przyszłości opierając się na Austro-Węgrach i z konieczności na Niemcy.
Pierwsza koncepcja została sformuowana w 1908 roku. Dmowski uważał, że głównym wrogiem narodu Polskiego są Niemcy. To umożliwiało szanse zjednoczenia wszystkich zaborów w jednym państwie. Natomiast ta druga ukształtowała się nieco później. W 1908 roku w Galicjii część młodzieży wraz z Piłsudskim przygotowała się do wystąpienia zbrojnego rzeciwko Rosji. Ruch ten był tolerowany przez władze austriackie, choć też budziły pewne obawy. Konflikt między walką niepodległości, a rzeczywistością niewoli rozgrywała się nieustannie w świadomości milionów polaków. Ludzie często posuwali się do zdrady, za którą płacili zbyt wysoką cenę. Spiskowcy oddawali własne życie i zdrowie, by osiągnąć zamierzony cel. Duże znaczenie dla przetrwania polskości miała kultura narodowa, a także kościół. Natomiast silne więzły rodzinne sprzyjały przekazywaniu tradycji języka polskigo, który był szczególnie zabroniony, a także opowieści o dawnych dziejach Polski, kiedy widniała jeszcze ona na mapie.
Ostatnie tygodnie wojny na ziemiach polskich stały pod znakiem prób i wysiłków, podejmowanych przez siły polityczne różnych kierunków zmierzających do przyjęcia władzy w Polsce, która już niedługo miała stać się niepodległa i zjednoczona za wszystkich trzech zaborów. Polacy domagali się pełnej niepodlewgłości(wypędzenia okupantów), a także sprawiedliwości społecznej.
Wzruszenie i radość z odzyskanej niepodległości przyniosły dwa problemy, z którymi musiała w przyszłości się zmierzyć Polska. Był to kształt terytorialny i kształt ustrojowy państwa. Silne idee niepodległości występowały przede wsztstkim w klasie robotniczej, która sprzeciwiała się rabunkowym rządom okupacyjnym w Polsce. Organizowali manifestacje oraz strajki, które kończyly się starciami z żandarmerią.
Mam nadzieję, że przedstawione przezemnie argumenty świadczą o słuszności mojej tezy. Materiały przedstawione w powyższym wypracowaniu znakomicie oddają uczucia narodu polskiego, który się odrodził. Sokolicki Michał mylił się stwierdzając, że Polska nie powinna istnieć. Każdy naród ma prawo do walki i życia. Dziś również wiele narodów żyje w ucisku i niepokoju, a Polska pokazała oblicze jak walczyć, by w kraju panowała demokracja, wolność i niepodległość.