Rozwój tragedii attyckiej związany jest z ustanowionymi przez Pizystrata Wielkimi Dionizjami w Atenach. Będzie więc mowa głownie o dziejach
teatru Dionizosa w Atenach.
Otóż u południowego stoku Akropolu, w świętym okręgu Dionizosa, zbudował Pizystrat świątynię tego boga. Między świątynią i Akropolem urządzono płaski, okrągły plac z ołtarzem Dionizosa na środku. Była to tzw. orchéstra,
czyli tanecznia, na której
chór wykonywał ruchy rytmiczne i śpiewy. Dookoła orchéstry z trzech stron na stokach Akropolu urzadzono rodzaj amfiteatru dla widzów. Był to théatron, czyli widownia. Stąd nazwa naszego teatru.
Z chwilą wprowadzenia do tego teatru przedstawień z aktorem przy orchestrze zbudowano skené (stąd nasza scena), czyli krytą budę, zastąpioną za Ajschylosa drewnianym budynkiem z trzema bramami w ścianie frontowej.
Kiedy zachodziła potrzeba pokazania sytuacji wewnątrz skené, otwierano bramę na oścież i wytaczano z niej na zewnątrz urządzenie zwane ekkyklema, tj. „wytocznię". Była to jakaś platforma niby podłoga, może nawet kryta „sufitem" wspartym na słupach. Nie pokazywano na scenie sytuacji drastycznych, morderstw, lecz tylko ich skutki.
Chór na orchestrę wchodził bocznymi wejściami, tj. przez prawy i lewy párados między widownią a sceną.
Niektóre utwory Ajschylosa zakładają ponadto konieczność budowania na samej orchestrze jakby dodatkowych „scen", drewnianego podium, na którym rozgrywała się część akcji.
Chór przybrany w piękne szaty, wykonujący pełne wyrazu ruchy rytmiczne, obok muzycy grający na fletach i cytrach. Na tle sceny aktor lub aktorzy w monumentalnych maskach, w odpowiednich kostiumach: bogatym, jeśli aktor grał rolę władcy, członków jego rodziny, kapłana itp., prostszym – gdy występował w roli sługi, strażnika, posłańca.
Tak wyglądał
Teatr Dionizosa w Atenach w dobie Ajschylosa, Sofoklesa i Eurypidesa.
Więcej streszczeń na temat Teatr grecki