O literaturze polskiej w wieku XIX - analiza dzieła Maurycego Mochnackiego
Kazimierz Brodziński zapoczątkował swoją rozprawą pt.: „O klasyczności tudzież duchu poezji polskie” spór o nową literaturę. Poeta chciał aby Polska wyrwała
się z kręgu oddziaływań obcych (głównie francuskich) wzorców. Ten wspaniały historyk i publicysta pragnął by nasi rodzimi pisarze wytworzyli własny, oparty na głębokich uczuciach i fantastyce styl, by mieli swój tzw. „artystyczny rozsądek”.
Poeci klasycystyczni obawiali się uwolnienia młodych literatów spod starych wzorców z kilku istotnych powodów. Ważnym czynnikiem, który zmuszał Kajetana Koźmiana
czy Jana Śniadeckiego do krytyki pisarzy pokroju Adama Mickiewicza był nowy, przejrzysty i pozbawiony elementów zachodnich styl, a nawet wręcz swoistego rodzaju „moda”, jaką nasz wybitny wieszcz zapoczątkował, wzorzec w którym młodzi ludzie przeciwstawiają się całemu światu, walczą z nim i na dodatek odnoszą wielkie zwycięstwo. Przeciwnicy romantyzmu uważali, że jeszcze nie czas by społeczeństwo, naród polski, podzielony przez trzech zaborców, myślał po swojemu. Sądzili oni, bowiem, że ta emancypacja spod władzy najeźdźców, powrót do korzeni (a w tym głównie do historii) mogłyby spowodować gniew okupantów i pociągnąć za sobą poważne konsekwencje dla Polaków, ale „starzy literaci” zapomnieli o jednym, a mianowicie tym, że jeżeli więzy pomiędzy naszymi rodakami, mieszkającymi w różnych państwach zostaną rozluźnione to my wszyscy stracili byśmy najwięcej, ponieważ nie zabrano by nam pieniędzy, domów czy życia ale „okradziono” by nas przede wszystkim z naszej najcenniejszej „rzeczy”, czyli tożsamości narodowej, a co za tym idzie także i z honoru.
Więcej streszczeń na temat O literaturze polskiej w wieku XIX - analiza dzieła Maurycego Mochnackiego