Ten, którego nie ma…
Dzisiejszy świat podążający coraz bardziej w stronę liberalizmu i
konformizmu, nastawiony
na dobro i przyjemność człowieka, ulegający coraz
większej sekularyzacji, nie jest łatwym środowiskiem dla prawidłowego rozwoju
człowieka. Wielu ulega złudzeniom tego świata, postrzeganym w sensie
pejoratywnym. Daje się zmanipulować
i szybko traci własny światopogląd, zaczyna także tracić własną wiarę, za czym
idzie upadek moralności, brak ludzi sumienia. W dzisiejszych czasach widać
także rażący problem brak wiary w
szatana, brak wiary w jego istnienie. Mówi
się, że to największa wygrana szatana. Jeśli go nie ma, nie ma też piekła, nie
ma kary, w rezultacie zostaje zachwiany obraz prawdziwej moralności. Człowiek
traci równowagę i zaczyna stawać się człowiekiem idącym za relatywizmem,
hedonizmem. Czy właśnie takich ludzi chcemy mieć wokół siebie, czy właśnie tacy
ludzie mają tworzyć społeczeństwo przyszłości?
Możemy dostrzec obecnie czasy, że
Kościół, który stoi na straży dobra i zła, jest tym, który prowadzi człowieka
do zbawienia, niekiedy boi się mówić o czymś co właściwie tworzy też naszą
religię. W Piśmie Świętym możemy spotkać się z fragmentami, które odnoszą się
bezpośrednio do szatana. Sam Jezus mówił o upadłym aniele, który tak bardzo
chciał być ceniony, że przeciwstawił się samemu Stwórcy. Co jest ciekawe,
Kościół czuje zażenowanie kiedy mówi się o szatanie, natomiast ten współczesny
świat jeśli już jest świadomy jego istnienia, to zaczyna go interpretować na
swoje własne sposoby. Widzi go jako bożka (jak kiedyś w dawnych wierzeniach),
czy też traktuje go jako swojego pana (liczne formy satanizmu, okultyzmu), czy
też bawiąc się tym zagadnieniem doprowadza się do destrukcji.
Są jednak ludzie, którzy nie boję
się mówić na tematy, które powinny być poruszane, aby iść treść dotarła do
świadomości ludzkiej. Tematy, które nie mogą być miejscem tabu, a wręcz
przeciwnie powinny ciągle stanowić motywację do głębszych poszukiwań i dialogu.
Jedną
z takich osób jest Jose Antonio Sayes, doktor teologii dogmatycznej i
fundamentalnej. Autor pamiętając swoje studia, kiedy panował czas
demitologizacji, przytacza nawet stwierdzenie Bultmana, że „nie można pogodzić
elektryczności z wiarą w szatana”, chce przybliżyć wierzącym tą tematykę. Jest jeszcze drugi ważny powód dla którego
napisał tą książkę „bez szatana nie da się zrozumieć głębi odkupienia
dokonanego przez Chrystusa”. Jose Antonio Sayes widzi współczesne zagrożenia
płynące z barku rozważań nad tym zagadnieniem. Poprzez tą pozycję chce rzucić
właściwie światło na
rzeczywistość jaką jest szatan.
Książka napisana jest językiem,
który nie sprawia trudności w rozumieniu. Właściwy układ rozdziałów porządkuje
wiedzę człowieka, doprowadzając go ostatecznie do punktu kulminacyjnego, gdzie
autor zapoznaje go już ściśle z istotą, naturą i rzeczywistością szatana. Jose
Antonio Sayes prowadzi człowieka poprzez źródła biblijne, nauczanie Ojców
Kościoła, Nauczanie Magisterium Kościoła, Liturgikę do tematyki „kim jest
szatan?”.
Nie dajmy się zwieść ułudzie tego
świata, „Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć”.
Dlatego warto poznać swojego przeciwnika. To nie jest fikcja, czy też
fantastyka. Nie przegrajmy z własną niewiedzą.