Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Sztuka>Symbolizm twórczości Leopolda Staffa - KOWAL, DESZCZ JESIENNY

Symbolizm twórczości Leopolda Staffa - KOWAL, DESZCZ JESIENNY

książki Recenzja   według:eja111     Autor : Leopold Staff
ª
 
„KOWAL” Poeta jak kowal rzuca na kowadło kruszce duchowe – duchowe wartości, znajdujące się w sercu, są to m.in. uczucia. Kruszce te są bezkształtne tzn. nie uformowane, niewydobyte. Poeta wyrzuca je z siebie gwałtownie, jak wulkan. Gdy wszystko znajduje się na kowadle, wtedy z wielką siłą uderza w nie młotem. Jest to praca ciężka, ale poeta wykonuje ją z radością, ponieważ efekt tej pracy będzie dobry i wielki. Owocem tej ciężkiej pracy jest serce mężne, dobre, silne. Człowiek o takim sercu jest ukształtowany, dumny, silny, nie da się zniszczyć. Proces wykuwania serca jest procesem kształtowania, formowania charakteru człowieka. Proces ten trwa przez całe życie. Istnieje niebezpieczeństwo, że stworzone dzieło może zostać zniszczone. Serce może pęknąć. Jeśli serce jest słabe, bierne, złe, tchórzliwe, lepiej żeby zostało zniszczone. „DESZCZ JESIENNY” Refren utworu wprowadza nastrój smutku, melancholii, zmęczenia. W pierwszej strofie, na tle deszczu poeta ukazuje wyobrażenia człowieka jako mary, które idą chmurną pustynią w dal. Ubrane są w łachmany, żałobę, szukają swoich grobów. Idą wolno i płaczą. W drugiej strofie widzimy obraz śmierci. Ktoś umarł, widać pogrzeb. Ukazana jest jakaś niespełniona miłość, która się skończyła. Widzimy nędzarza, który umiera z głodu oraz dzieci, które giną w pożarze. W trzeciej strofie ukazany jest wizerunek szatana, który niszczy wszystko w ogrodzie, rozrzuca dookoła kamienie, rozsypuje popiół, niszczy kwiaty. W końcu szatan przestraszył się tego, co zrobił, położył się na kamieniach i płakał. W utworze tym poecie chodziło o ukazanie smutnego, melancholijnego nastroju. Taka była moda modernistyczna, w utworach panował nastrój smutku, tajemniczości, itp.
Opublikowano dnia: 08 marca, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.