Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Sztuka>Katastrofizm, prometeizm i ekspresjonizm w hymnie DIES IRAE Jana Kasprowicza

Katastrofizm, prometeizm i ekspresjonizm w hymnie DIES IRAE Jana Kasprowicza

książki Recenzja   według:eja111     Autor : Jan Kasprowicz
ª
 
Katastrofizm – ludzkość przedstawiona jako grzeszna, niegodziwa i cierpiąca. W jej imieniu podmiot liryczny podejmuje spór z Bogiem. Przepowiada koniec świata. Zwraca się do Boga z błaganiem o litość. Te błagania, jęki i modlitwy wyolbrzymiają nadejście Sądu Ostatecznego, katastrofy ludzkości. Prometeizm – postawa człowieka, który „wadzi się z Bogiem”. Spór ten toczy samotna jednostka, w imieniu całej zbiorowości (podobnie jak Konrad w Wielkiej Improwizacji III cz. „Dziadów” Adama Mickiewicza). „DIES IRAE” Dzień Sądu Ostatecznego zapowie dźwięk trąby, zapadnie ciemność, wszystko obróci się w proch. Przyjdzie Sędzia a człowiek zostanie ukarany za swoje grzechy. Podmiot liryczny błaga Chrystusa, aby spojrzał na ludzi, ulitował się nad nimi, by był ich obrońcą. Często pojawia się zwrot „Kyrie eleyson”, którym podmiot liryczny błaga Boga o zmiłowanie i łaskę. Pierwszym człowiekiem, który popełnił grzech, była Ewa. I to ją podmiot liryczny oskarża, nazywając przyczyną grzechu. W tle ukazuje się obraz przyrody, która jest zniszczona i straszna. Pojawia się Adam, który ofiarnie bierze na swe barki wszystkie winy. W kolejnym obrazie widać miliardy krzyży, które wyrastają jak las. I znowu pojawia się twarz Chrystusa, owinięta cierniową koroną. Z jego ran płynie rzeka krwi. Ukazuje się zasłona, rozdzierająca się na pół, pękająca skała, zakrzepła krew. Ta i kolejne sceny są bardzo dramatyczne i katastroficzne. Ważnym elementem tego utworu, jest prometejska postawa podmiotu lirycznego, który toczy spór z Bogiem. Człowiek stawia bluźniercze zarzuty Bogu. Twierdzi, iż jest on przyczyną i źródłem zdrady, jest lodowaty. Człowiek czuje się zraniony. Jest osaczony przez grzech, cierpi i męczy się.
Opublikowano dnia: 08 marca, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.