Akcja właściwa
utworu rozgrywa
się w latach 1878 – 1879, ale retrospekcje (czyli powracanie pamięcią do minionych wydarzeń), na które natrafić można w „Pamiętnikach starego subiekta”, obejmują okres od 1837r. i opisują wydarzenia związane z Wiosną Ludów oraz kampanią węgierską (1848), a także powstaniem styczniowym (1863). Akcja utworu rozgrywa się przeważnie w Warszawie, ale poszczególne epizody rozgrywają się w Zasławku (u pani prezesowej) oraz w Paryżu. „Pamiętniki starego subiekta” zawierają opis wydarzeń, jakie rozegrały się na Węgrzech.
Tytuł książki został zaczerpnięty z jednego z epizodów
powieści, procesu, jakie baronowa Krzeszowska wytoczyła Helenie Stawskiej o rzekomą kradzież lalki. Często można również spotkać się z próbami interpretacji tytułu jako nawiązania do osoby Izabeli Łęckiej, pozbawionej życia i umiejętności szczerego kochania, niczym manekin lub
lalka.
Tematem „Lalki” jest klęska dwóch ideologii: pozytywizmu i romantyzmu, ukazane na tle przemian dziejowych: wygasania walk narodowowyzwoleńczych i rodzenia się kapitalizmu. Uwaga autora koncentruje się wokół zagadnień politycznych, społeczno-ekonomicznych i kulturalnych. Im też podporządkowana jest konstrukcja portretów psychologicznych powieściowych postaci.
W „Lalce” występują dwie formy narracji:
a) narracja bezimiennego autora, który ma obowiązek wszystko wiedzieć i wszystko rozumieć. Narrator ten występuje w trzeciej osobie i opowiada o tym, co się dzieje współcześnie w 1878/79r. Obok tej narracji mamy w „Lalce”
bohatera, który opowiada o wydarzeniach rozgrywających się poza akcją powieści, b) narracja Ignacego Rzeckiego – posiada formę pamiętnika. Stary subiekt wspomina swoje dzieciństwo, udział w kampanii napoleońskiej, sięga pamięcią do powstania listopadowego. Najwięcej miejsca przeznacza swojemu udziałowi w powstaniu węgierskim. Pisząc, rozmawia z przyjacielem, który popełnił samobójstwo. Dzięki staremu subiektowi odnajdujemy ślady uczestnictwa Wokulskiego w powstaniu styczniowym. Wprowadzenie do powieści „Pamiętników…” pozwoliło poszerzyć czas powieściowy o wydarzenia z życia poprzedniego pokolenia.
Po przeczytaniu utworu można sobie dokładnie wyobrazić bohatera, a nawet go namalować. Każdego
autor ukazuje w
sposób odrębny. Sposób mówienia poszczególnych bohaterów jest różny. Język charakteryzuje bohatera – indywidualizacja języka. Autor posługując się humorem potrafi wyrazić uczucia tak różne, jak gniew, sympatię czy ironię wobec działających postaci. Najzabawniej ukazane są figle, psoty i kawały studentów. Podczas rozprawy sądowej baronowej Krzeszowskiej przeciw Stawskiej, jeden z nich udawał nieboszczyka.
Powieść ukazuje ewolucję społeczno-polityczną społeczeństwa polskiego na przestrzeni prawie półwiecza: od końca lat 30-tych do końca lat 70-tych XIX stulecia. Ta ewolucja stanowi o tle politycznym utworu, szczególnie wyraziście zauważalnym w pamiętnikach Ignacego Rzeckiego, starego subiekta. „Pamiętniki…” stanowią zapis przemian, jakie zachodziły w świadomości ideowo-politycznej kolejnych pokoleń Polaków. Wydarzenia polityczne są włączone w losy bohaterów ukazane w sposób ukryty. Informacje o walkach i sprawach politycznych były zakazane, dlatego autor ukazał je w sposób jakby „zakodowany”, zakamuflowany.
Chcesz zarobić kase na czytaniu maili to wejdź na tą stronę i zaloguj się bedziesz dostawać maile i smsy za które zapłaci ci firma reklamowa. Dodatkowo możesz klikać na reklamy i za to też dostaniesz pieniądze. Ja już klikam i zarabiam. http://www.eurobiznes.net/pages/index.php?refid=ewamolek1
Więcej streszczeń na temat LALKA - geneza utworu