Tytuł „Kartoteka” sugeruje nam, iż utwór jest zbiorem poszczególnych wydarzeń z życia
bohatera.
Nie ma żadnego planu, według którego poeta chciałby nam ukazać życie
bohatera.
Główny
Bohater „Kartoteki” ma wiele imion fakt ten sugeruje, że autor nie będzie mówił o jednym człowieku. W akcji musi być ciąg wydarzeń, tu nie mamy z tym do czynienia. Wydarzenia nie są ze sobą powiązane. Bohater jest 58-letnim człowiekiem lecz wraca do lat swojego dzieciństwa i młodości. Najważniejszym meblem w pomieszczeniu, gdzie przebywa bohater jest łóżko, w którym on stale przebywa. Jest bierny na otoczenie. Rzecz dzieje się wiele lat po wojnie w 1978r. W utworze pojawia się Chór Starców, który komentuje i stara się nakłonić bohatera do działania. Przez pomieszczenie, gdzie to wszystko się dzieje przechodzi wielu ludzi. Bohater już jako 7-letni chłopiec kradł i kłamał, nie miał cywilnej odwagi. Fakty te miały zdecydowany wpływ na jego postępowanie w dalszym życiu. Pewnej niedzieli, gdy bohater leży bezczynnie w łóżku, pojawia się kobieta w średnim wieku o imieniu Olga. Wypomina mu, że 15 lat temu wyszedł po papierosy i więcej się nie pokazał. Brak poczucia winy ze strony bohatera powoduje, iż nie zwraca on uwagi na wyrzuty kobiety. Rozgniewana Olga wychodzi. Wchodzi Wujek, który odwiedził krewnego przy okazji odbywania stukilometrowej pielgrzymki. Proponuje on bohaterowi powrót do domu, gdzie czeka na niego matka i siostry. Pomysł ten spotyka się z odmową, dlatego też Wujek żegna się i wychodzi. Do pokoju przybywa elegancki Pan z Przedziałkiem. Wchodząc, zachowuje się jak pies. Chodzi na czworaka, służy, itp. Za nim wchodzi Gruby. Demonstruje on umiejętności Bobika i proponuje jego kupno. Bohater po namyśle zgadza się na transakcję. Autor chce nam zasugerować, że każdy człowiek ma coś ze zwierzęcia. W pomieszczeniu pojawia się tłusta kobieta, która oskarża bohatera, iż ćwierć wieku temu podglądał ją w kąpieli. Jednak on nie przejmuje się tym a nawet ją wyzywa. Następnie pojawia się Chór Starców i napomina bohatera, aby podjął jakieś działania, lecz on chce się jedynie położyć spać. Na gwałtowne protesty ze strony Chóru, bierze nóż i zabija wszystkich trzech starców. Później pojawia się młoda, ładna kobieta, jak się okazuje jest ona Niemką. Bohater zaczyna się usprawiedliwiać z faktu, iż był partyzantem i razem z jej ojcem urządzili w lesie polowanie na siebie. Nagle słyszy wykrzykiwane przez megafon komendy niemieckie. Staje na baczność, a następnie ustawia się twarzą do ściany. Kolejną osobą, jaka przychodzi jest Przyjaciel z dzieciństwa. Nie przeżył on wojny ponieważ w 1936r. utopił się. Bohater w skrócie stara się opowiedzieć Przyjacielowi o czasach wojny i okupacji. Następną osobą jaka się pojawia jest Towarzysz Broni, zastrzelony przez bohatera z powodu jego bezmyślności i głupoty. Człowiek ten przychodzi, aby oskarżyć swego zabójcę i przypomnieć mu, że jest winien i kiedyś za wszystko będzie musiał zapłacić. Ponownie przechodzi przez pokój wiele osób. Przybywa także Dziennikarz w celu przeprowadzenia wywiadu. Ten jednak nie jest w stanie odpowiadać na jakiekolwiek pytania o piątej rano. Zawiedziony Dziennikarz wychodzi.