• Zarejestruj się
  • ‎Co to jest Shvoong?‎
  • Zaloguj się
    Zaloguj się
    Zapamiętaj moją nazwę użytkownika Nie pamiętasz hasła?

Streszczenia i krótkie recenzje

.

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Historia Sztuki>Analiza i interepretacja obrazu "Bachus i Ariadna"

.

Analiza i interepretacja obrazu "Bachus i Ariadna"

autor : olciakanwa    

Autor : Tycjan
Powered by Profi-Lingua
W mojej pracy chciałam zająć się analizą i interpretacją dzieła wybitnego, artysty, Tycjana. Był to jeden z czołowych przedstawicieli
włoskiego renesansu. W malarstwie renesansowym pojawiają się nowe rodzaje barw, cienie i odcienie, światło i półcienie,Jedną z podstawowych cech renesansu było to, że artyści zaczęli na nowo odnajdywać piękno sztuki antyku. Zaczęto znów malować postacie w akcie, nawet postacie biblijne. Również tematyka mitologiczna stała się bardzo popularna. Istotną nowością był wynalazek zbieżnejperspektywy geometrycznej. W malarstwie renesansowym pojawiają się również nowe rodzaje barw, cienie i odcienie, światło i półcienie,Tycjan znany był ze stosowania różnorodnych, niespotykanych we wcześniejszych epokach barw i tekstur. W epoce renesansu łączono również tematyki, głównie motywy mitologiczne obok chrześcijańskich.Obraz pt. “ Bachus i Ariadna” ilustruje znaną grecką legendę o pięknej córce króla Krety, Ariadnie, która porzuciła dom rodzinny i podążyła za Ateńczykiem Tezeuszem, którego pokochała. Choć pomogła Tezeuszowi uciec z labiryntu groźnego Minotaura na Krecie, kochanek porzucił ją na wyspie Naksos i odpłynął. Jednak na wyspie Ariadna znalazła innego adoratora- boga Bachusa. Z lewej strony obrazu znajduje się postać porzuconej we śnie Ariadny, która wyciąga dłoń ku ledwo już widocznemu okrętowi Tezeusza. Zdradzona kobieta ma już odejść, gdy jej wzrok pada nagle na postać Bachusa, ukazującego jej się po raz pierwszy.Bachus, bóg wina i opilstwa, wyskakuje z rydwanu, którym przybył na wyspę Naksos, ciągnięty przez dwa gepardy. Bachus przedstawiony jest przez Tycjana w niezapomnianej pozie. Satyrowie i menady, tworzący rozbrykany orszak boga, niosą atrybuty jego kultu. Tycjan przedstawia scenę tak jak opisał ją rzymski poeta Katullus. Ona tymczasem, patrząc smutnie za okrętemZnikającym, żaliła się sercem zranionym,A młodzieńczy się Iakchus zbliżał z drugiej strony,Z nimi zaś orszak satyrów i sylenów grono.Ciebie szukał, Ariadno, Twą miłością płoną.(...)Menady w upojeniu dookoła szalały (...)Część z tyrsami o końcach zwieńczonych pomyka,Część zaś szarpie na strzępy rozdartego byka,Jedne skręconym wężem wpół się obwijają,Lub tajemnice święte sprawują w koszykach (...)Inne jeszcze w tympany biją zręczną dłonią,Innym okrągłe spiże czysto w rękach dzwonią.Tą oto sytuacje, którą przedstawił na swoim obrazie Tycjan ukazuje Katullus w swoim dziele: “Poezje” W prawej strony widzimy Satyra, który obwinięty jest wieńcem z pędów krzewu winnego i wymachuje nogą byka, zaś stojąca obok bachantka wznosi tamburyn. Oboje wymieniają spojrzenia, podobnie jak Ariadna i Bachus. Widoczny przed nimi opalony siłacz, który wydaje się zmagać z wężem, nawiązuje również do tekstu Katullusa.Psotliwysatyr-dziecko, który znajduje się u dołu obrazu, jest pół-człowiekiem, pół-kozłem. Sprawia wrażenie osoby, która prowadzi cały orszak Bachusa. Dziecko jest jedyną postacią, która spogląda w stronę widza. Na głowie ma wieniec, za sobą wlecze głowę jagnięcia. U jego stóp szczeka czarny pies.W oddali ujrzeć można groteskowo grubego Sylena, który jest przybranym ojcem Bachusa. Sylen śpi na ośle, zmożony trunkami. Jego towarzysze muszą go podtrzymywać, by nie wypadł z siodła.Gwiaździsta korona nad głową Ariadny to przyszły dar od jej późniejszego męża, Bachusa. Po śmierci bohaterki jej złota korona została przytwierdzona przez bogów do nieboskłonu. Na prezentowanym przeze mnie obrazie Tycjana widać jego mistrzostwo w operowaniu barwami, kompozycją i ruchem. Ilość użytych przez malarza kolorów jest zaskakująca, jednak nie popadająca w przesadę. Użyte są tu najdroższe ze znanych w średniowieczu barwniki. Suknia Ariadny zdaje się być wykrojona z fragmentu nieba: to intensywny błękit, otrzymany z utartego cennego kamienia lapis lazuli. Z lewej strony obrazu samotna postać Ariadny musi zrównoważyć kompozycyjnie, umieszczony w prawej części orszak Bachusa. Tycjan więc dorzuca do błękitu karmin: obie, kontrastujące ze sobą barwy, są oznaką wysokiej rangi. Cały obraz jest utrzymany w kompozycji bardzo dynamicznej. Widoczny jest ruch wszystkich znajdujących się tutaj postaci. Jedynie dwa gepardy zaprzężone do rydwanu Bachusa spokojnie stoją i czekają- są jedynymi istotami na całym obrazie, które ukazano w bezruchu.Obecnie obraz “Bachus i Ariadna” znajduje się w Londynie w National Gallery.
Opublikowano dnia: stycznia 01, 2007
Oceń to streszczenie : 1 2 3 4 5

Komentarze i recenzje dotyczące streszczenia Analiza i interepretacja obrazu "Bachus i Ariadna"

Showing 1 out of 1   Dodaj komentarz
  1. 0 Zagłosuj 6 października 2007
    1

    malpa587

    Brak

    Brakuje opisu nastroju obrazu. Przydał by się.

Bookmark & share this post

.