Stanisław Wyspiański
„Dziewczynka w
niebieskim kapeluszu", 1895
31 x 44 cm, pastel
Muzeum Narodowe w
Krakowie
Dziecko jest bardzo wdzięcznym tematem dla malarzy. Nie pozuje, nie udaje kogoś innego niż jest w rzeczywistości, jego twarz jest szczera, pozbawiona maski, ale też często skrywa jakąś tajemnicę. Wyspiański chętnie maluje dzieci i robi to w sposób bezpretensjonalny.
Tytułowa bohaterka obrazu „Dziewczynka w
niebieskim kapeluszu" siedzi zamyślona z głową opartą na skrzyżowanych rękach. W twarzy dziecka uderzają odbiorcę piękne, brązowe, nieobecne oczy, delikatne rumieńce i pełne, karminowe, kształtne usta. Wdzięku dodaje dziewczynce zielona sukienka ozdobiona białym kołnierzykiem i bufiastymi rękawami. Na głowę założyła kapelusz z szerokim rondem i niebieską kokardą, spod którego wystają króciutkie kosmyki włosów.
Neutralne tło w kolorze piaskowym podkreśla zatopioną w myślach twarz dziecka.