Podkowiński Władysław „Dzieci w
ogrodzie”-opis obrazu Dzieci w ogrodzie. 1892. Olej na płótnie. 47 x 62 cm. Muzeum Narodowe,
Warszawa. „Dzieci w
ogrodzie” to typowo impresjonistyczny obraz. Odznacza się czystą, świetlistą gamą barwną, o śmiałych zestawieniach kolorystycznych. Nasycone słońcem pejzaże sugestywnie oddające migotliwość atmosfery. Drobnymi uderzeniami pędzla artysta wydobył rozedrgane plamy światła i cienie kładące się na listowiu, kwiatach i trawach, opierając kompozycję na kontraście tonów ciepłych i zimnych. Na obrazie panuje atmosfera ciepłego, letniego dnia z aurą bogatych i zróżnicowanych barw – zimnych błękitów, ciepłych granatów,
złocistych żółci, bogatej w odcienie zieleni, fioletów cienia. Słońce przedzierające się przez liście drzew kładzie się wyrazistymi plamami na bujnej roślinności, na klombach i na krzewach, na wysypanych piaskiem złocistych alejkach. Promienie, odblaski, refleksy przenikają każdy centymetr tego obrazu, zatrzymując się na błękitnych ubrankach dzieci, kładąc się na ich słomkowych kapeluszach, odbijając od kwiatów. Od promieni tych błękitnieje opalizująco furtka i samym światłem zdaje się być widniejący na drugim planie łan jasnożółtego zboża. Po lustracji tego nasyconego słońcem pejzażu tęskni się za latem...