Pływy morskie polegają na okresowym wznoszeniu się i opadaniu powierzchni oceanów i zbiorników z nimi połączonych. Ruchy
te wynikają z oddziaływania pola grawitacyjnego Słońca i Księżyca. Mimo iż Księżyc jest mniejszy od Słońca jego odziaływanie jest prawie dwa razy większe. Dzieje się tak, ponieważ znajduje się on bliżej Ziemi niż Słońce.
W większości oceanów można zaobserwować dwukrotne i regularne wznoszenie się i opadanie powierzchni wody w ciągu doby księżycowej (ok. 24h).
Wielkość pływów jest uzależniona od położenia Słońca i Księżyca w stosunku do Ziemi.
Podczas gdy Księżyc jest w drugiej lub czwartej kwadrze, kierunek oddziaływania jego siły grawitacji jest prostopadły do kierunku siły grawitacji Słońca, powstają wtedy
pływy kwadraturowe (niskie). Gdy te trzy ciała niebieskie ułożą sięw jednej linii powstają pływy syzygijne (wysokie). Dzieje się tak podczas nowiu i pełni Księżyca.
Na otwartym morzu fala pływowa jest mała (nie przekracz zwykle jednego metra), gdy zaś dociera do wybrzeży może mieć wysokość kilkunastu metrów. W morzach zamkiniętych pływy nie osiągają więcej niż kilkanaście cm wysokości. Np. w zatoce Fundy na Atlantyku największa różnica pomiędzy przypływem i odpływem może wynieść nawet 21 m. A w Jeziorze Górnym (największy na świecie zbiornik wody słodkiej) różnica wysokości przypływu i odpływu to ok. 0,5 cm.
Pływy morskie wpływają na warunki żeglugi (podczas odpływu łódź może osiąść na mieliźnie). W strefach międzypływowych praktycznie nie da się prowadzić działalności gospodarczej, powodem tego jest zasolenie gleb i zagrożenie zalaniem podczas przypływów.