Sokrates to wielki ateński filozof z końca V wieku p.n.e. Korzystał on z osiągnięć wielu myślicieli tworzących wcześniej.
Na tej podstawie stworzył własny oryginalny pogląd na świat, który stanowi jednocześnie podstawę filozofii jako nauki.
Sokrates zastanawiał
się m.in. nad związkiem między pojęciami uniwersalnymi, które nazywał formami (np. prawda, piękno, nienawiść) i tym, jak mogą się one wyrażać w chaosie, którym jest nasze życie. Sporo uwagi poświęcał rozważaniom moralnym. Zajmował się etyką i zachowaniem człowieka. Na poszukiwania moralnej poprawności miała także wpływ jego wiara w istnienie duszy. Sokrates twierdził, że dobro jest cechą uniwersalną, a poszukiwanie wiedzy o nim jest głównym celem ludzkości.
Poglądy Sokratesa były w ostrej sprzeczności z poglądami głoszonymi przez sofistów. Sam Sokrates nigdy niczego nie napisał, jednak myśliciele, którzy byli pod jego wpływem, tacy jak Platon, stworzyli dialogi mające stanowić formę przedstawienia toku rozumowania swego mistrza.