Biały Jar znajduje się w Karkonoszach, na zachodnich stokach Śnieżki, w pobliżu popularnego schroniska Strzecha Akademicka.
Do I połowy XIX wieku działały tu dwie kopalnie srebra i ołowiu. Istniały tu dwa
szyby noszące imiona GUSTAW oraz HEINRICH – mogą one być miejscem ukrycia części tzw. wrocławskiego złota.
Złoto to miało zostać ukryte tu przez Niemców w początkach 1945 roku. Konwój wyruszył bowiem z Karpacza w stronę schroniska SAMOTNIA, jednak nigdy tam nie dotarł...
Powstaje pytanie – czy złoto z tamtego konwoju może znajdować się w starych szybach w Białym Jarze? Zdaniem wielu badaczy – tak. Oba szyby miały wówczas głębokość około 40 metrów. Do jednego z nich prowadziła sztolnia długości 60 metrów, do drugiego znacznie krótsza. Od obu szybów na różnych głębokościach odchodziły boczne, krótkie chodniki.
Powszechnie uważany przez poszukiwaczy skarbów za skrytkę Biały Jar od 1968 roku jest niedostępny dla turystów w tej części, w której znajdują się szyby GUSTAW oraz HEINRICH, czyli powyżej trasy Kopa – Strzecha Akademicka. Ten niegdyś bardzo popularny szlak zamknięto po tragedii, która miała miejsce 20 marca 1968 przy pięknej pogodzie – w wyniku lawiny zginęło 19 osób. Z lawiną tą wiąże się tajemnica, ponieważ grupy turystów pochodziły z NRD i ZSRR, niektórzy podejrzewają, iż odbywało się tam spotkanie kontrwywiadów, przerwane lawiną... To wydarzenie nasuwa pewne podejrzenia, iż być może rzeczywiście w Starych szybach spoczywa wrocławskie złoto, które od ponad 50 lat czeka na swego odkrywcę.