Według encyklopedii
pieniądz to materialny lub niematerialny środek,
który można wymienić na towar lub usługę. Najczęściej
funkcję pieniądza pełnią obecnie monety oraz
pieniądz papierowy ( banknoty ).Pieniądze są wynalazkiem Fenicjan. Ponieważ bezpośrednia wymiana towaru na towar była uciążliwa, niektóre towary powszechnego użytku (zwłaszcza te, które były podzielne, trwałe i rzadko występujące) zaczęły pełnić rolę pieniądza np. muszle, sól , kamienie, skóry, futra, kawałki tkanin czy bydło . Później rolę pieniądza przyjęły metale nieszlachetne takie ja rudy brązu miedzi i żelazo, następnie metale szlachetne – srebro, diamenty, złoto. Zrewolucjonizowały handel, gospodarkę, przyspieszyły rozwój cywilizacyjny świata. Po pewnym czasie pokusa posiadania, gromadzenia coraz większej ilości pieniędzy stał się wielką ludzkim uzależnieniem,
który skłaniał ich do ciężkiej pracy, ale również do rabunków, bezlitosnego wyzysku. Ponieważ od tysiącleci pieniądze towarzyszą człowiekowi współczesnych spełniają tak ważną dla nas funkcję stały się przedmiotem uwagi artystów. Wielu z nich wyrażało się źle o pieniądzach. Mówili, że jest to wynalazek szatana, który ma na celu zaspokojenie potrzeb życia doczesnego, przez co zapominamy o naszym życiu duchowym oraz o wartościach, które powinny przodować w hierarchii ”normalnego człowieka”.. Są to oczywiście najcenniejsze, ale zarazem najtrudniejsze do zdobycia uczucia miłość, zaufanie i przyjaźń. Bo w interesach nie ma przyjaciół. Są partnerzy. Ale czy aby na pewno możemy na nich tak bardzo liczyć? Czy możemy do nich pójść i poprosić o szklankę mąki czy cukru i nie usłyszeć, kiedy oddasz lub, co za to dostanę?
Motyw pieniędzy został poruszony już w mitologii. Zmarłym wkładano do ust drobną monetę - obola, którym mieli zapłacić przewoźnikowi przez rzekę Styks. Zatem jeśli jesteś bogaty możesz wieść spokojne życie doczesne i nie martwić się o to czy znajdziesz się w miejscu wiecznego odpoczynku.
Biblia nie pozostaje dłużna. W Starym Testamencie jest mowa zarówno o cenach jak i o ich fałszowaniu, które miało miejsce w Izraelu po wygnaniu babilońskim. W Nowym Testamencie pojawia się przypowieść o celniku, który bardzo dobrze zarabiał i który w oczach wszystkich mieszkańców tych stron był zerem. Bardziej znana jest opowieść o zdradzie Judasza, który za wydanie Chrystusa miał otrzymać trzydzieści srebrników. Według legendy był on tak dręczony wyrzutami sumienia za to, co uczynił, że oddał je kapłanom, a następnie powiesił się.
We współczesnym świecie dosyć żywotną sentencją wypowiadaną przez miliony ludzi są słowa „czas to pieniądz”. Każdy potrzebuje do życia pieniędzy i musi jakoś je zarabiać. Wielu chce prędko udać się do pracy, zarobić niezbędne do życia pieniądze i szybko stanąć „na swoim”. Inni zaś śpią do południa i nie przejmują się skąd wziąć potrzebne środki. Pieniądz wcale nie musi oznaczać dosłownie środków finansowych, ale można go również traktować szerzej, jako wszelkie dobro. Czas jest dla nas wartością najcenniejszą.
Pieniądz jako środek płatniczy jest rzeczą bardzo dziwną. W rozumieniu pojedynczego człowieka, jeden grosz, jako najmniejsza, moneta w naszym kraju jest prawie bezwartościowa. Ale gdy zbierzemy ich dużo to mogą nam służyć w różnych sytuacjach. Mam tu na myśli apele o pomoc dla chorych ludzi, często śmiertelnie. W takich przypadkach szybka zbiórka pieniędzy ratuje życie. Pieniądz daje wtedy możliwość dalszego życia. Nie powinniśmy marnować czasu, bo każda chwila mija bezpowrotnie, z każdą chwilą tracimy coś nam drogiego. Znane jest hasło księdza Tischnera "Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą". Musimy nauczyć się wykorzystywać czas i traktować go jako rzecz najcenniejszą, cenniejszą od pieniędzy, które z takim trudem zarabiamy. Według mnie powiedzenie "czas to pieniądz" jest powiedzeniem trafnym i prawdziwym Musimy jednak zauważyć w nim wiele różnych znaczeń
Pieniądz często robią z ludzi próżnych, zamkniętych na innych ważniaków. Mam tu na myśli jednego z bohaterów książki Antoine de Saint – Exupery’go „Mały Książe”. Tytułowy bohater spotyka na jednej z planet w czasie swej podróży Bankiera, który reprezentuje tych, dla których wartości materialne są najważniejsze. Bankier jest symbolem świata dorosłych, który pełen jest pośpiechu w pogoni za pieniędzmi, które są wartością dla nich najważniejszą. Jego świat jest bezduszny, bezbarwny – zgubił gdzieś dziecięcą wrażliwość na prawdziwe piękno. Twierdził, że wszystko na co spojrzy musi się stać jego własnością.