Polityka pierwszych lat
Po śmierci Mieszka I nastąpił chwilowy podział kraju, ponieważ zgodnie z prawem zwyczajowym
jego przyrodni bracia także uzyskali swoje dzielnice.
Trwało to jednak krótko i wkrótce Bolesław objął rządy w całej Polsce usuwając swoich braci z kraju. W pierwszych latach polityka Bolesława była podobna do polityki Mieszka I. Tak więc utrzymywał Bolesław poprawne stosunki z cesarzem oraz rozpoczął wyprawy na tereny pogańskich Prusów. Bolesław patronował również wyprawie misyjnej wygnanego z Pragi biskupa Wojciecha w 997 roku, a kiedy ten misjonarz zginął Bolesław wykupił jego ciało i umieścił je w Gnieźnie.
Zjazd gnieźnieński
W 1000 r. doszło do zjazdu w Gnieźnie między cesarzem Ottonem III, odbywającym pielgrzymkę do grobu św. Wojciecha a Bolesławem Chrobrym. Na tymże zjeździe doszło do powołania arcybiskupstwa w Gnieźnie. Tam też Otton przekazał diadem cesarski i włócznię św. Maurycego Chrobremu na znak, że zgadza
się na jego koronację.
Wojny polsko -
niemieckie z lat 1002 - 1018
Jednakże wkrótce nastąpił ostry zwrot w polityce polsko - niemieckiej. Otóż cesarz Otton III zmarł rychło, a jego następca Henryk II był nieprzychylny Polsce. Jednocześnie działania podejmowane przez Chrobrego naruszały niemieckie interesy na ziemiach Słowian zachodnich. Dzieje wojen polsko - niemieckich z lat 1002 - 1018 można podzielić na 3 okresy. W 1002 roku Bolesław zajął podporządkowane Niemcom Łużyce, Milsko i Miśnię. W 1003 wykorzystując konflikt dynastyczny Przemyślidów zajął Czechy. Po odmowie płacenia trybutu z Czech Henryk II podjął wojnę, w której Bolesław przegrał i zmuszony był do zawarcia pokoju na mocy, którego Bolesław stracił większość zajętych uprzednio ziem. Drugi okres wojen trwał od 1007 do 1013 roku. Bolesław znów zajął Milsko i Łużyce, a kolejne wyprawy polskie i niemieckie nie dawały rezultatu, aż wreszcie na mocy pokoju w Merserburgu cesarz zgodził się na zatrzymanie Milska i Łużyc przez Chrobrego jako lennika niemieckiego. W latach 1015 - 1018 trwał trzeci okres wojen. W tej wojnie Polacy odnieśli całkowity sukces. Bolesław zdobył Milsko i Łużyce a w Miśni cesarz zobowiązał się osadzić przyjaznych Polsce margrabiów i wspomóc wojska polskie w wyprawie na Ruś. W tych wojnach polski system obronny świetnie zdał egzamin. Wojska niemieckie napotykały zaciekły opór ze strony ufortyfikowanych grodów, będąc jednocześnie nękane przez Bolesława Chrobrego, używającego taktyki wojny podjazdowej.
Ostatnie lata panowania
W roku 1018 Bolesław podjął wyprawę na Kijów, wykorzystując spory pomiędzy Rurykowiczami. Wyprawa ta zakończyła się sukcesem Chrobrego, który wywiózł z Kijowa ogromne łupy, a wracając przyłączył do Polski Grody Czerwieńskie. Tuż przed śmiercią Bolesław wykorzystując bezkrólewie w Niemczech koronował się na króla Polski. Wprawdzie wkrótce zmarł, ale natychmiast koronował się jego syn Mieszko II, wyznaczony przez ojca na następcę