Dzieciństwo jako osobny okres życia zaczęto dostrzegać stosunkowo niedawno. Dawniej
Dzieci traktowane były jak kopia osoby
dorosłej i nawet ubiór to odzwierciedlał. Dzisiaj podejście do
dzieci znacznie
się zmieniło a dziecko stało się nadzieją rodziców na lepszą przyszłość. Wśród środowisk wychowawczych najważniejsza dla dziecka jest rodzina. Mikołaj Winiarski uważa, że rodzina to „naturalna mała grupa społeczna o charakterze otwartym, złożona z osób, które łączy stosunek małżeński i rodzicielski oraz silna więź interosobnicza” <1>. Mówiąc przystępniej wg. mnie rodzina to dwie osoby- kobieta i mężczyzna, które się kochają mają dziecko i chcą być ze sobą razem. Klasyczny model rodziny, w którym ojciec zarabia, matka dba o dom, odchodzi powoli w zapomnienie. Coraz częściej mężczyzna na równi z żoną opiekuje się dzieckiem, robi zakupy, gotuje, kobieta natomiast nie mniej niż jej mąż zajęta jest robieniem kariery. Polacy przejmują styl życia charakterystyczny dla państw zachodnich. Maleje liczba kobiet decydujących się na małżeństwo, chętniej wybierają samotne życie, stawiają na pracę i karierę. Jeśli postanawiają wstąpić w związek małżeński, to decydują się na to w coraz późniejszym wieku - 25, 26 lat i później podejmują decyzję o urodzeniu dziecka. Decyzję o założeniu lub powiększeniu rodziny odsuwają na dalszy plan lub całkowicie rezygnują z macierzyństwa. Sytuacja taka związana jest również z trudnościami na rynku pracy, zmniejszeniem świadczeń socjalnych na rzecz rodziny, brakiem w polityce społecznej programu umacniania rodziny i trudnymi warunkami społeczno-ekonomicznymi. Farmaceutyka i rozwój świadomego macierzyństwa daje kobiecie możliwość kontrolowania swojej płodności i daje czas na głębokie i pełne zastanowienie się nad wszystkim, co się wiąże z rodzicielstwem. Decyzja o tym, czy mieć, czy nie mieć dzieci, może być jedną z najważniejszych w życiu kobiety. Niektóre kobiety po prostu wiedzą, że chcą mieć dzieci. Inne są przekonane, że nie. Jeszcze inne nie mają wyrobionego zdania na ten temat lub nie są pewne. Czasami mamy dość czasu, by starannie przemyśleć wszystkie możliwości, ale możemy też znaleźć się w sytuacji, która zmusza nas do podjęcia szybszej decyzji. Istotnym ograniczeniem jest wiek. Decyzja o tym, by nie zajść w ciążę, zaczyna mieć charakter ostateczny, gdy kobieta staje się starsza, chociaż możliwość dokonania adopcji daje dodatkową szansę zostania matką. Coraz więcej kobiet uświadamia sobie, że nie chce być matkami, i kwestionuje kulturowe założenie, że macierzyństwo musi przynieść wewnętrzne spełnienie. Rodzicielstwo może dawać ogromną satysfakcję. Nie ma na świecie idealnych rodziców. Każdy ma jakieś słabości, ograniczenia, wady. Rodzicielstwo to ciężka praca, tak pod względem emocjonalnym, jak fizycznym, nawet dla tych kobiet, które dzielą je z partnerami. Łączenie macierzyństwa z pracą zawodową może być trudne i stresujące. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy precyzuje zakres władzy rodzicielskiej. Trwa ona do pełnoletniości, przysługuje obojgu rodzicom, obejmuje szczególnie prawo do sprawowania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Ponadto rodzice zobowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa. Matka może utracić prawa rodzicielskie na mocy wyroku sądowego, gdy nie posiada pełnej zdolności do wykonywania czynności prawnych. Pozostające pod władzą rodzicielską dziecko zobowiązane jest do posłuszeństwa rodzicom. Rodzicielstwo to wielki dar ale również najbardziej odpowiedzialny zawód świata. Przyjście na świat dziecka powinno być radosnym i oczekiwanym wydarzeniem dla obojga rodziców i ich najbliższej rodziny. To, co czuje matka zapisuje się również w dziecku. Dlatego dziecko niechciane wchodzi w życie nieszczęśliwe. Rodzice to osoby , które najbardziej kochają swoje dziecko i które łączy wspólna troska o jego przyszłość, bezpieczeństwo, integralny rozwój i wychowanie. Na realizację wychowawczych zadań rodziców należy spojrzeć jako na ich podstawowy obowiązek. Zanim dzieci dorosną, trzeba nauczyć je wielu różnych rzeczy, do których wcale się nie garną, powstrzymać od robienia głupstw, wyżywania się na słabszych i mnóstwa innych niepożądanych zachowań. Rodzice, powierzając swoje dzieci szkole, mają prawo spodziewać się, że szkoła spełni ich oczekiwania, i będzie wychowywać dzieci zgodnie z ich wolą. Z drugiej strony patrząc, również szkoła ma prawo spodziewać się, iż rodzice, pojmując właściwie swoje obowiązki wychowawcze, odkrywając niełatwą (ktoś powie niewdzięczną) rolę, jaką ma do spełnienia szkoła, podejmą trud odpowiedzialnej z nią współpracy.
<1> M.Winiarski, Rodzina-szkoła-środowisko lokalne.Problemy edukacji środowiskowej,IBE, S.120.