Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Podstawowe zagadnienia i pojęcia pedagogiki społecznej

Podstawowe zagadnienia i pojęcia pedagogiki społecznej

książki Recenzja   według:Surver     Autor : Surver
ª
 
Koncepcje pedagogiki społecznej pojawiły się w połowie 19wieku. Okres ten charakteryzował się dynamicznymi przeobrażeniami, rozwojem nauk matematyczno- przyrodniczych, techniki, jak również rozwojem przemysłu i nasilonej migracji ludzi z wsi do miast. W tym czasie pedagodzy uznali, że wychowanie jest w swej istocie procesem społecznym organizowanym przez społeczeństwo, bądź przy pomocy powołanych do tego instytucji lub przez samoistne oddziaływanie form i wzorców życia społecznego. Przedmiotem pedagogiki społecznej miało być środowisko wychowawcze. „Pedagogika społeczna w swoim historycznym przebiegu zawsze zajmowała się środowiskiem wychowania i zawsze z tą samą intencją : budowania warunków nieskrępowanego rozwoju i twórczości jednostki.”[1]Wychowanie określane było jako proces przystosowania się jednostki do warunków społecznych, do obyczajowego, społecznego i kulturowego życia w określonych grupach społecznych. Koncentrowano się na środowiskowych warunkach procesu dydaktycznego i poszukiwano nowych terenów dla prawdy pedagogicznej głównie poza szkołą, w środowisku życia dzieci i młodzieży. Na dalszy rozwój pedagogiki społecznej duży wpływ miało powstawanie i funkcjonowanie szeregu instytucji kulturalnych, opiekuńczych i socjalnych oraz placówek wychowawczych. Rozwój pedagogiki społecznej w Polsce miał podobne uwarunkowania jak na świecie. Potrzeba poznania środowiska społecznego poza szkołą była w Polsce szczególnie uzasadniona z uwagi na rozwój sieci kół samokształceniowych i innych inicjatyw oświatowych. Za prekursora pedagogiki społecznej w Polsce uznać może być uznany Ludwik Krzywik, który wskazywał na potrzebę zbudowania systemu oświatowego, który będzie umożliwiał młodzieży możliwości ciągłego uczestnictwa w kulturze i samokształceniu. Przewidywał, że ponad szkołą wrastać będzie coraz szerszy krąg instytucji, które umożliwiają realizację zadań samokształceniowych i uczestnictwo w rozwoju kulturalnym. Do innych znaczących prekursorów zaliczyć również możemy : Stanisława Kalipowicza, Józefa Abramowskiego , Helenę Radlińską , oraz jej następców :Aleksandra Kamieńskiego i R.Wroczyńskiego. W pedagogice społecznej uważa się , iż wychowanie to świadomie organizowana działalność społeczna, oparta na stosunku wychowawczym między wychowankiem a wychowawcą, której celem jest wywoływanie zamierzonych zmian w osobowości wychowanka. Zmiany te obejmują zarówno stronę poznawczo-instrumentalną, związaną z poznaniem rzeczywistości i umiejętnością oddziaływania na nią, jak i stronę emocjonalno- motywacyjną, która polega na kształtowaniu stosunku człowieka do świata i ludzi, jego przekonań i postaw, układu wartości i celu życia. Niezmiernie ważnymi pojęciami w pedagogice społecznej są pojęcia profilaktyka i kompensacja.„Profilaktyka jest szczególnego typu działalnością związaną z neutralizowaniem wpływu czynników powodujących potencjalne zagrożenie. Zazwyczaj działalność profilaktyczna kształtuje się w toku działalności wychowawczej jako rezultat nawarstwiających się doświadczeń i przewidywań sytuacji wychowawczych, które jeszcze się nie pojawiły, ale których pojawienie się jest uznane za możliwe i prawdopodobne.
Kompensacja polega na wyrównywaniu defektów organicznych lub zjawisk i stanów ujemnych. Działanie kompensacyjne – to wszelkiego typu zabiegi zmierzające do wyrównania upośledzeń organicznych.” [2] Z pojęciem pedagogiki społecznej nierozerwalnie wiąże się również pojęcie praca socjalna. Praca socjalna to działalność zawodowa skierowana na pomoc osobom i rodzinom we wzmacnianiu lub odzyskaniu zdolności do funkcjonowania w społeczeństwie. Praca socjalna może być też realizowana przez nieprofesjonalistów. Praca opiekuńcza jest elementem pracy socjalnej i związana jest z opieką nad osobami niesamodzielnymi. Praca socjalna może przyjmować zróżnicowane formy - od pomocy doraźnej do długofalowych działań wspierających rozwój jednostek i grup. Praca socjalna może być realizowana w ramach zinstytucjonalizowanych np. państwowy system pomocy społecznej, kościelne organizacje charytatywne, grupy samopomocy, fundacje i nie zinstytucjonalizowanych - pomoc rodzinna i sąsiedzka, nieformalne grupy samopomocy. Służby społeczne dzieli się też ze względu na socjalne, działające w miejscu pracy oraz terenowe służby społeczne, funkcjonujące w miejscu zamieszkania. Ze względu na to, że praca socjalna jest pracą niezmiernie trudną i ma wpływ na życie ludzi pracownik socjalny musi mieć odpowiednie kwalifikacje zawodowe, tzn. ukończoną szkołę pracowników socjalnych lub studia wyższe o kierunku - praca socjalna, polityka społeczna, resocjalizacja, socjologia, pedagogika, psychologia i inne pokrewne. Oprócz pracowników społecznych spotkać się możemy również z wolontariuszami, jak również z działaczami społecznymi. Ludzie ci chcąc skutecznie działać muszą przed przystąpieniem do swojej pracy przeprowadzić tzw. diagnozę społeczną. Diagnoza , to „ rozpoznanie badanego stanu rzeczy na podstawie zebranych objawów i znanych ogólnych prawidłowości, przez przyporządkowanie stwierdzonych objawów do określonego ich typu albo gatunku, a dalej – przez wyjaśnienie genetyczne tego stanu oraz określenie jego fazy obecnej i przewidywanego rozwoju”.[3] Diagnoza przeprowadzana jest za pomocą wywiadu. Dobrze prowadzona praca społeczna wymaga rzetelnego przygotowania, zaangażowania i serca. Praca z ludźmi nie jest pracą łatwą i dlatego pedagogika społeczna jest dziedziną nauki bardzo rozległą i różnorodną. Wychowanie we współczesnym społeczeństwie jest wielostronne i obejmuje nie tylko relacje nauczyciel – wychowanek , ale także szereg wpływów środowiska na wychowanka, a co za tym idzie kształtowanie oddziaływań pozaszkolnych.
Opublikowano dnia: 15 czerwca, 2006   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.