Opisuję dwie reprodukcje umieszczone w podręczniku. Pierwszy obraz to „Koszmar nocny”, którego twórcą jest Henry Fuseli. Jest na nim śpiąca kobieta. Przygląda się jej smok Na jej brzuchu siedzi niewielki, brązowy, włochaty potworek ( diabeł? gnom? ). Patrzy on w kierunku widza. Choć nie ma on bardzo groźnej miny, a wygląda raczej na jakby zdziwionego, jego wzrok jest przenikliwy, a obraz ma atmosferę tajemniczości i grozy. Prawdopodobnie przedstawiony jest tu moment zapadania w sen, gdy mózg funkcjonuje w zadziwiający sposób – możliwe są przywidzenia, halucynacje, a ciało jest bezwładne, jakby sparaliżowane – jak u przedstawionej kobiety. Drugi obraz – Davida Parkinsa jest podobny. Przedstawiony tu został śpiący, leżący mężczyzna, na którego brzuchu siedzi mały potworek, a przygląda się im smok. Smok trzyma w paszczy dynamity – co dodatkowo potęguje atmosferę grozy i niepewności. Na twarzy mężczyzny widać niepokój. Głowę diabełka można porównać do głowy terrorysty, jego twarz ma wyraz twarzy szaleńca. Postacie są jakby groteskowe.
Według: Natalia Góralska