III Rzesza i ZSRR dążyły do zapewnienia swego panowania na terenie Zachodniej Ukrainy – dlatego też ich pierwszym celem była
likwidacja polskich i ukraińskich organizacji niepodległościowych. W tym celu oba te państwa wykorzystywały antagonizmy polsko – ukraińskie i podsycały wzajemną wrogość obu narodów.
Rola Niemiec w tym konflikcie polegała m.in. na:
-tworzeniu na Wołyniu i w Dystrykcie Galicja najpierw ukraińskiej, a następnie polskiej policji pomocniczej, która pod kierownictwem niemieckim dokonywała akcji represyjnych
przeciwko ludności polskiej i ukraińskiej, przeciwko organizacjom wojskowym i politycznym obu narodów. Formacje policyjne
dokonywały także akcji przesiedleńczych.
-sporadycznym wspieraniu strony polskiej i ukraińskiej
Rola ZSRR w tym konflikcie polegała na:
-organizowaniu sowieckich oddziałów partyzanckich, w których uczestniczyli także Ukraińcy i Polacy. Dla tych ostatnich utworzono kilka oddziałów. Oddziały te zajmowały zdecydowanie wrogie stanowisko wobec OUN-UPA, brutalnie pacyfikowały ukraińskie wsie i dokonywały represji wobec ludności.
ZSRR walczył z ZWZ-AK i OUN-UPA. ZSRR tworzył specjalne oddziały partyzanckie, które podszywając się pod AK lub UPA dokonywały represji przeciwko ludności polskiej i ukraińskiej. Wzmagało to i rozwijało konflikt polsko – ukraiński i powodowało wzajemne akcje odwetowe między AK i UPA.
Celem polityki niemieckiej była eksploatacja okupowanych terenów, a następnie ich kolonizacja. Celem polityki sowieckiej było włączenie omawianych ziem w skład ZSRR.