Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Bruno Jasieński-biografia."But w butonierce"-analiza wiersza

Bruno Jasieński-biografia."But w butonierce"-analiza wiersza

artykułu Recenzja   według:Nursie     Autor : Nursie
ª
 
Bruno Jasieñski ( Wiktor Bruno Zysman ) urodzony 19 lipca 1901 w Klimontowie kolo Sandomierza, zmarly 16 grudnia 1939 pod Wladywostokiem byl przedstawicielem futuryzmu polskiego i wspolzalozycielem grupy futurystów oraz klubu Katarynka. Lata 1914-1918 spedzil z rodzina w Moskwie, potem studiowal na Uniwersytecie Jagiellonskim. Wraz z innymi stworzyl glowne manifesty futurystyczne i pisal do czasopism „Zwrotnica” oraz „Almanachem Nowej Sztuki”. W 1923 zwiazal sie z komunistyczna lewica, dwa lata pozniej musial wyjechac do Francji, do Paryza z powodu nacisku ze strony cenzury i poliji. W 1929 wydalony z Francji przyjal w Zwiazku Radzieckim radzieckie obywatelstwo. W 1937 zostal aresztowany, gdyz postawiono mu falszywe zarzuty. Skazano go na kilkanascie lat obozu. W drodze ciezko zachorowal i zmarl. Rehabilitacja Jasienskiego nastapila w roku 1955.
Jego tworczosc to wiersze futurystyczne: tom But w butonierce z roku 1921 oraz zawierajace watki spoleczne i rewolucyjne : Slowo o Jakubie Szeli ( 1926 ), Ziemia na lewo ( !924 ), Piesn o glodzie ( 1922 )
But w butonierce
Utwór jest manifestem poetyckim autora. Podmiotem lirycznym jest sam Jasienski, mlody, pewny swoich umiejetnosci („siebiepewny”) , zadowolony, czuje jakby swiat nalezal do niego, nie liczy sie z autorytetami, odrzuca ja, jest przekonany o swoim geniuszu. Odrzucenie tradycji jest charakterystyczne dla futurystów, Jasieñski w tym utworze wrecz chowa zyjacych poetów: „Bezpowrotnie umarli i Tetmajer i Staff”. Podmiot liryczny beztrosko niesie but w butonierce, wbrew konwenansom , szokujac inne osoby. Lamie utarte schematy, odrzuca stereotypy, prze do przodu wraz z postepem, jest nonszalancki, przeszlosc zostawia daleko w tyle, bezpardonowo oznajmiajac: ”Tym, co za mna nie zdaza, echopowiem :-Adieu ”
O typowej dla futurystów fascynacji cywilizacja, przyszloscia, rozwojem techniki swiadcza slowa, ze gdzies, cos go motorycznie niesie do przodu, a obok smigaja w klebach benzyny auta.
Specyficzne dla poezji futurystów sa tez srodki stylistyczne majace np. ubarwic, dotychczasowy jezyk literacki, rozbic jezykowe schematy, ozywic wypowiedz :
-         neologizmy, np. echopowiem
-         wyrazy obcego pochodzenia, np. meeting, jour – fixe
-         niepoprawne jezykowo zwroty: rechoce sie serce
-         elementy nonsensowne – but w butonierce
-         nietypowe porownania – zamaszyste jak swiat
W wierszu pojawiaja sie rymy krzyzowe: abab
Utwór ma ciagla budowe, wersy sa roznej dlugosci.
Opublikowano dnia: 26 kwietnia, 2010   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.