Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Drama - rodzaje technik dramowych

Drama - rodzaje technik dramowych

artykułu Recenzja   według:Nursie     Autor : Nursie
ª
 
Drama – jest to metoda, która pozwala na przyswajanie wiedzy przez zabawę i działanie. Uczestnicy odgrywają różne role, wczuwają się w nie, są zaangażowani ruchowo, uczuciowo, gestykulują, rozmawiają, pracuje ich wyobraźnia. W dramie wykorzystuje się chęć działania uczestników, ich spontaniczność, energię. Drama porusza uczucia, emocje i umysł. Pozwala na doświadczenie pewnych sytuacji, przeżycie ich , na poszukiwanie własnych rozwiązań określonych problemów. Przekracza zwykłe przekazanie informacji, pozwala na lepsze zrozumienie innych ludzi, czy bohaterów literackich, wczucie się w ich sytuację. Drama stosowana na lekcjach języka polskiego wzbogaca i doskonali zasób słów, pojęć, pozwala na doskonalenie się w rozmowie o uczuciach, przeżyciach, czy uzewnętrznianie się. Uczniowie pracują nad komunikowaniem się, myślą twórczo, rozwijają umiejętność pracy w grupie.
 
Wyróżniamy parę technik dramowych – należą tu między innymi:
1. Rzeźba – przedstawiana zazwyczaj przez kilka osób. Jedna z nich wchodzi w rolę rzeźbiarza, pozostałe są materiałem rzeźbiarskim. Reszta grupy, klasy ma za zadanie odgadnąć, co rzeźba przedstawia. Technika służy rozbudzeniu wyobraźni oraz fantazji, kształtuje koncentrację i panowanie nad własnym ciałem i odruchami.
2. Ćwiczenia pantomimiczne ( stop-klatka ) – tworzenie „żywych obrazów”. Uczniowie za pomocą gestów i mimiki pokazują daną postać, wydarzenie, sytuację, czy zjawisko. Zatrzymują się w bezruchu w najważniejszym momencie. Mogą w tym uczestniczyć pojedyncze osoby albo całe grupy, prezentując sceny z danego tekstu. Ćwiczenia takie uczą odczytywania mowy ciała, komunikacji pozwerbalnej, rozbudzają wyobraźnię, ułatwiają wejście w różne role, zrozumienie sytuacji, dopasowanie się do panującej atmosfery.
3. Wejście w rolę – uczeń odgrywa rolę danej postaci, będąc w posiadaniu informacji o niej, na jej temat. Za pomocą słów, mimiki i gestykulacji przekazuje daną treść. Jest to trening emocjonalny, uczy empatii, wrażliwości na drugiego człowieka, pozwala zrozumieć zachowania i problemy innych.
4. Przedstawienie improwizowane – technika ucząca myślenia twórczego, pobudzająca i rozwijająca wyobraźnię. Uczniowie dostają temat i role i odgrywają przedstawienie, prezentują sceny, czy prowadzą rozmowę bez przygotowania. Improwizują w obecności widzów. Może zostać odegrana scena , która jest obrazowaniem przeczytanego już tekstu lub też jego kontynuacją. Ćwiczenie to pomaga również zrozumieć zachowanie bohaterów.
5. Wywiad – czyli rozmowa, w której biorą udział przynajmniej dwie osoby. Technika ta uczy poprawnego komunikowania się, zadawania pytań i udzielania konkretnych, sensownych odpowiedzi. Rozwija wyobraźnię, twórcze myślenie. Wywiady mogą być prowadzone przez uczniów przyjmujących rolę dziennikarzy, a ich rozmówcami mogą być postacie literackie, sławne osoby, itp.
Opublikowano dnia: 03 grudnia, 2009   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.