Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Sztuka I Nauki Humanistyczne>Wzorce osobowe literatury średniowiecza.

Wzorce osobowe literatury średniowiecza.

Praca naukowa Recenzja   według:DiVa87    
ª
 
ASCETA – jest to człowiek ubogi z wyboru, podporządkowujący wszystko Bogu. Człowiek wyrzekający się dobrowolnie uciech życia, poddający się surowej dyscyplinie wewnętrznej, umartwiający się, cierpiący za swoje grzechy i grzechy innych, szczęśliwy. Asceta, lekceważąc życie doczesne i dobra materialne, dąży w skrajnym ubóstwie do szczęścia pozaziemskiego osiąganego po śmierci.

Św. Franciszek : („ Kwiatki św. Franciszka ”)  -   głosił filozofię wszechogarniającej miłości do świata i wszelkiego stworzenia jako dzieła Boga, kierował się dosłownym rozumieniem Chrystusa i Jego nakazu o porzuceniu wszystkiego i podążaniu za Nim,  -   zrezygnował z dziedzictwa, rozdał pieniądze, stworzył wędrujący Zakon, był przeciwnikiem ascetyzmu umartwiającego ciało, głosił kazania do ryb i ptaków. 
Św. Aleksy: ( „Legenda o św. Aleksym” )  -   całkowicie poświęca swoją myśl i osobę Bogu,   odznacza się pobożnością, ubóstwem, a także wielkim poświęceniem, gdy decyduje się opuścić żonę,   rezygnuje z dóbr doczesnych, w jego życiu wciąż przeważa nieustanna myśl o Bogu i całkowite oddanie się Jemu, prowadzi męczeński oraz pustelniczy żywot,    po śmierci Aleksego następują liczne cuda – dzwony same biją, ciało posiada uzdrowicielską moc. 
RYCERZ – absolutnie wierny feudalnemu zwierzchnikowi, dzielny, silny i mężny. Rycerz jest wierny kościołowi, kocha ojczyznę i jest solidarny wobec towarzyszy broni. Na pierwszym miejscu stawia honor rycerski, nie pozwalający mu na wycofanie się z pola bitwy i na wezwanie pomocy. Śmierć w bitwie – szczególnie w boju z niewiernymi – była powodem do chwały, zapewniała rycerzowi miejsce w niebie. 
Wzorem takim jest np. Roland ze słynnej francuskiej „ Pieśni o Rolandzie” . Roland jako rycerz był: odważny, honorowy, wierny władcy, a także pobożny. Roland wraz ze swym oddziałem wojska zginął w bitwie z poganami. Roland mógł zadąć w róg, a wtedy Karol Wielki zawróciłby wojsko i go wspomógł. Jednak Roland twierdził, że wtedy straciłby swe dobre imię. Honor rycerski nakazywał mu bić się do końca i nie wzywać pomocy. Roland zadął w róg, widząc klęskę. Było już za późno. Bohater poszedł na szczyt góry i umarł, odwróciwszy się najpierw w stronę wroga, a potem w stronę Francji. 
WŁADCA – jest szanowany przez poddanych, szlachetny, hojny, bez skazy, sprawiedliwy. 
Przykład to portret Bolesława Chrobrego, jaki przedstawia Gall Anonim w „Kronice polskiej”. (mądrość, duma, odwaga, pobożność). Kronikarz czyni z niego rycerza, podkreśla jego dzielność, szlachetność i potęgę. Jest ucieleśnieniem dóbr i zalet. Wszystkich szanował, Kościół wywyższał, czcił Boga z pobożnością. Bolesław był władcą zacnym i hojnym, urządzał wiece wystawne i biesiady, obdarowywał książęta, a nawet służbę. Chrobry to przykład władcy bez skazy. Drugim przykładem władcy jest postać Karola Wielkiego z „ Pieśni o Rolandzie” . Jest on idealnym władcą. Wykazuje troskę o swoich poddanych, jest mężnym i odważnym dowódcą wojskowym, walczy w obronie narodu i broni wiary chrześcijańskiej. Kieruje się rozwagą, honorem, męstwem i mądrością.  
IDEAŁ KOCHANKA – Tristan z francuskiego romansu rycerskiego „ Dzieje Tristana i Izoldy”.
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    Wzorce osobowe w literaturze średniowiecza wyrazem ideałów epoki Zobacz wszystkie
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.