Podmiot liryczny w ‘Pieśni IX’ w dużej mierze odwołuje się do jednego ze starożytnych założeń filozoficznych jakim był stoicyzm – zakładający, iż celem życia człowieka jest szczęście oraz nadzieja, która powinna trwać w nas aż po kres naszych dni, bez względu na różnorodne okoliczności. Fragmentem uzasadniającym tę postawę jest pierwsza strofa utworu, która bardzo trafnie określa zmienność ludzkiego losu:
„A po złej chwili piękny dzień nadchodzi”.
Niestety, tj. w „Pieśni IX”- „Chcemy sobie być radzi ?” na drodze do tak osobliwego szczęścia staje los – Fortuna, na która nie mamy wpływu. Tak samo jak nie umiemy przewidzieć przyszłości, powinniśmy umieć zachować duży dystans do zdradliwej, zmiennej Fortuny, jak i brać przykład z przekazań Jana Kochanowskiego o zmienności losu i w myśl z tym, mieć nadzieję – towarzyszkę doli i niedoli człowieka:
„Nie porzucaj nadzieje,
Jakość się kolwiek dzieje”.
Kolejnym, bardzo ważnym fragmentem utworu jest wiara w szczęśliwą aurę losu wyrażana w metaforycznych obrazach przemienności pór roku. Wiosna- czas radości, nadziei, najpiękniejszych chwil życia, jak i szczęścia. Nastaje po zimie-okresie nieszczęść, starości, śmierci.
Warto wiec zachować spokój i równowagę ducha w każdej sytuacji, gdyż tak ja w „Pieśni IX”-„Chcemy sobie być radzi?” oraz „Pieśni IX” –„Nie porzucaj nadziei”, możemy doszukać się odwzorowania przysłowia: „Fortuna kołem się toczy”. Wskazują na to fragmenty:
„U Fortuny to snadnie,
Że kto stojąc upadnie”. (‘Pieśń IX ‘księga I)
„Nic wiecznego na świecie:
Radość się z troską plecie” (‘Pieśń IX’ księga II)
Jak się okazuje, jedyna obrona na ataki Fortuny jest wewnętrzny spokój oraz obojętność wobec rzeczy, które „niesie” dzień:
„Lecz na szczęście wszelakie
Serce ma być jednakie”.
Ostatnia strofa kończy się optymistycznym akcentem filozoficznych refleksji podmiotu lirycznego. Ukazuje skutki wiary w moc Boga, który jest w stanie zmieniać zrządzenia Fortuny. Obie ‘Pieśni IX’ (zbudowane tym samym schematem – pierwsze dwa wersy każdej strofy to aforyzmy, następne dwie – rozwinięcia danej myśli) mają na celu przekazanie, a nawet zasugerowanie, ze jedynie nasza wewnętrzna cnota oraz zgodność z regułami moralnymi są receptą na szczęśliwe życie.