Sonet 90. "Na cześć Madonny Laury żywej"
Przewodnim tematen sonetów do Laury jest miłość podmiotu lirycznego. Jego głęboko analizowane
uczucia oraz przeżycia im towarzyszące. W Sonecie 90. podmiot opisuje piękny wyglad Laury. Ukazuje jej wręcz wyidealizowane zachowanie i mowę. Chociaż darzy ją ogromną miłością obecne w drugiej strofie pytania retoryczne ukazują jego niepewność. Zdanie ostatnie jest metaforą. Podmiot liryczny mówi, że nie może zapomnieć o swojej ukochanej.
Sonet 134. "Nie mam spokoju..."
W sonecie 134 mamy do czynienia z liryką bezpośrenią. Podmiot liryczny otwarcie mówi o swoich mieszanych uczuciach. Paradoksy i antytezy występujące licznie w utworze ilustrują jego walkę wewnętrzną. Jego miłość jest niespełniona, jednak nie może bez niej żyć. Początkowo opisuje on tlkyo swoje odczucia i zachowanie wybranki. Adresatke tych słów ujawnia dopiero w ostatnim zdaniu. Ukochana nie daje spokoju podmiotowi lirycznemu. Wzbudza w nim skrajne emocje od bojaźni po szczęście i marzenia. Nadaje sens jego życiu, które bez niej nie ma sensu. Jest przyczyną jego smutku i radości.
Sonet267. " Na cześć Madonny Laury umarłej."
Sonet rozpoczyna się od apostrofy do poszczególnych części ciała Laury. Podmiot liryczny odczuwa smutek po stracie ukochanej. Wspomina jej urode i wdzięk. Odczuwa teraz pustkę po stracie "najwyższej radości". Ostatni wers mówi, że słowa Laury są tylko ulotnym wspomnieniem.
Ciekawostką jest, że nie wiadomo czy tajemnicza Laura w ogóle żyła. Pięknie opisywane uczucie poety było skierowane najprawdopodobniej do postaci wyimaginowanej.
Więcej streszczeń na temat Sonety do Laury