Pieśń V
Summary rating: 4 stars
3 Recenzja
Wizyty:
28
słów:
300
Opublikowano dnia: kwietnia 27, 2008
Pieśń V
- zwana też pieśnią o spustoszeniu Podola przez Tatarów ma swoją konkretną genezę. Konkretne historyczne wydarzenie zainspirowało poetę do napisania utworu. Mianowicie w 1575r., na Podole najechali Tatarzy. Ograbili i spustoszyli ziemie, a dzieci i kobiety wzięli do niewoli. Wstrząśnięty wydarzeniem poeta zatroskany o los ojczyzny zwraca się do narodu w poetyckim apelu. Ze względu na temat, Pieśń V reprezentuje więc lirykę patriotyczną, a ze względu na pozycję podmiotu lirycznego, jest to liryka apelu.
Pieśń V to logicznie przemyślane przemówienie do szlachty, Tę logikę potwierdza kompozycja utworu:
a) teza - "stało się wielkie nieszczęście"
b) argumenty potwierdzające rę szkodę: "ziemia spustoszona Podolska leży", ograbiono ziemie, porwano kobiety i dzieci, a córy szlacheckie uprowadzono do haremu.
c) przyczyny stanu rzeczy: bezkrólewie, brak stałej armii, prywata, brak troski o los ojczyzny
Kolejnym kompozycyjnym elementem jest wezwanie do podjęcia konkretnych działań zaradczych: opodatkowanie szlachty na rzecz wojska zaciężnego. Trzeba być gotowym do oddania życia za ojczyznę, postawić dobro ojczyzny nad swoje własne dobro.
Pieśń V zamyka ostrzeżenie, przestroga przed ośmieszeniem i zbagatelizowaniem problemu. Do ostatniej strofy podmiot liryczny apelował do swojego narodu jako reprezentant, a świadczą o tym formy : gotujmy, zbudujmy.
W ostatniej strofie poeta mówi w formie "ja", z pewnego dystansu.
Autor w swoim utworze posłużył się różnymi chwytami retorycznymi, takimi jak:
-apostrofy i wykrzyknienia (Cny Lachu! ; Polaku!)
-pytania retoryczne zmuszające do przyznania racji mówiącemu
-alegorie
-porównania.