"Coś ty Atenom zrobił Sokratesie..."
Summary rating: 4 stars
2 Recenzja
Wizyty:
14
słów:
300
Opublikowano dnia: kwietnia 23, 2008
Wiersz powstał w 1865 roku, napisany został przez C.K Norwida. Powodem powstania utworu było sprowadzenie prochów A. Mickiewicza ze Stambułu do Paryża. Komplikacje i spory jakie wybuchały po śmierci poety stały się dla C. K. Norwida punktem wyjścia do przemyśleń na temat stosunków między wybitną jednostką a społeczeństwem. Norwid wymienia osoby których starania i trudy, stały się przesłaniem wyprzedzającym swoją epokę,. Poeta ukazuje losy między innymi Sokratesa, Dantego, Kolumba, Camoesa, Kościuszki, Napoleona i Mickiewicza. Wszystkie te persony łączą tragiczne losy, a także fatalna śmierć. Jednak zgon w ich przypadku nie był całkowitym wybawieniem. Miejsca ich pochówku zmieniały się wielokrotnie.
„Bo grób twój jeszcze odemkną powtórnie…”
W ostatniej strofie pierwszej części i końcowych wersach drugiej, poeta nawiązuje bezpośrednio do osoby wieszcza-A. Mickiewicza. Jego śmierć staje się pretekstem do wypowiedzenia refleksji na temat jednostek wybitnych, docenionych kilka, kilkadziesiąt, lat po ich śmierci. W słowach „ A lać Ci będą łzy potęgi drugiej” podmiot liryczny przewiduje, że dopiero następne pokolenia docenią zasługi wieszcza,.
Utwór dzieli się na dwie części, pierwsza z nich jest zbudowana z siedmiu tercyn, udekorowanych pytaniami retorycznymi oraz anaforami, można ją potraktować jako wprowadzenie do refleksji i przemyśleń, będących pewnego rodzaju przepowiednią dotyczącą osoby A. Mickiewicza, zawartych w drugim fragmencie. Ciekawym zabiegiem stylistycznym, użytym przez Norwida jest połączenie anafor i pytań retorycznych.
Sam Norwid nie wiedział że po śmierci czekają go podobne losy do ów postaci. Jego geniusz został doceniony pod koniec XIX wieku, przez Zenona Przesmyckiego, poetę i krytyka epoki Młodej Polski.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|