Symbolizm to pogląd, według którego świat materialny, poznawalny zmysłami, jest złudzeniem, które zakrywa prawdziwy, idealny, niemożliwy do rozpoznania rozumem i
zmysłami świat idei, prawd bytu, nadprzyrodzonych tajemnic. Jego elementy nie dają się wyrazić językiem pojęć, służącym do opisu rzeczy materialnych. Z tego powodu poeta by wyrazić to co niewyrażalne musi uciekać się do użycia symbolu. Symbol jest to wieloznaczny (zawiera element niedopowiedzenia) odpowiednik pojęcia wprowadzony za pomocą obrazu poetyckiego.
Przedmioty, obrazy i postacie symboliczne egzystują w twórczości Tetmajera, Staffa, Kasprowicza, Wyspiańskiego czy Żeromskiego.
W malarstwie do sławnych artystów należeli Władysław Podkowiński (Taniec szkieletów, Szał uniesień), Jacek Malczewski (Melancholia, Błędne koło).
Utwór "Deszcz jesienny" Leopolda Staffa jest lirykiem młodopolskim, ponieważ zawiera
motywy typowe dla okresu. Są to motywy smutku, melancholii, znużenia i cierpienia (dekadentyzm?). Motywy cierpienia wyrażają się w ogólnym nastroju wiersza - przygnębiającym, melancholijnym, apatycznym.
Budując
nastrój wiersza, Staff posłużył się sylabotonizmem,
refrenem i onomatopeją. Obraz
deszczu w refrenie podkreśla jesienny, monotonny nastrój. Kolorystyka wiersza jest szara, mroczna, cienista; wszystko jest objęte mglistym, przytłumionym światłem. Muzyczność utworu podkreślona jest refrenem, a całość zawiera dużą liczbę elementów dźwiękonaśladowczych (onomatopeje: dzwoni, płacze, pluscze, jęk, tłuką, łkające). Aby odać dźwięk padającego deszczu autor posłużył się: refrenem, onomatopeją, powtórzeniami (deszcz dzwoni) i eufonią - wrażenie szmeru, szumu, szlestu, wywołane nasyceniem wiersza głoskami: sz, cz, dz, dż, s.
Więcej streszczeń na temat Symbolizm