Obie księgi powstały dość późno w stosunku do pozostałych pism Starego Testamentu. Poruszają one tematy związane z problemem niezawinionego cierpienia, ludzkiego szczęścia, doktryną odpłaty ( dobrzy nagradzani w doczesnym życiu a źli karani).Problem Hioba polega na tym iż jest on pewien swojej niewiności, ale nie wie czemu go spotykają tak liczne cierpienia. Jego trzej przyjaciele pocieszją go wskazując mu że musi być grzesznikiem i to wielkim. Jednak Hiob nie traci wiary i ufności pokładanej w Bogu. Kiedy w końcu Hiobowi ukazuje się Bóg, Hiob wyzaje "Dotąd
cię znałem ze słyszenia,obecnie ujrzałem cię wzrokiem,stąd odwołuję co powiedziałem,kajam się w prochu i popiele."Hiob uznaje suwerenność Boga, choć Boże drogi są wciąż dla niego niezbadane. Bóg nie jest księgowym, który wydziela szczęście i nieszczęście stosownie do winy człowieka. KOHELET (KAZNODZIEJA) Dramat człowieka, który stwierdza, że bogactwo, mądrość, rozkosz nie dają szczęścia.Życie przemija, to co
człowiek zdobył staje się włąsnością innego po jego śmierci.Nie neguje jednak radości życia bo "Również to jest darem Bożym że człowiek może jeść i pić i dogadzać sobie przy całym swym trudzie"Jak Hiob stwierdza, że " człowiek nie może dojść do sedna spraw pod słońcem"
Więcej streszczeń na temat Refleksja na temat ludzkiego życia w Księdze Hioba i Księdze Koheleta, nawiązania literackie.