wojna trojańska - sąd Parysa sprawił, że Helena została porwana, co było przyczyną wojny trojańskiej (patrz Parys, Helena),
na którą wyruszyło wielu bohaterów: dowódca Agamemnon, Ajaks - syn Telamona, Ajaks - syn Oileusa, Diomedes, Nestor, Odyseusz, Idomeneus, Menelaos, Achilles. Przybiwszy do Troi, posłano poselstwo, żądając wydania Heleny. Jednak odmówiono. Zaczęła się wojna. Grecy rozłożyli swój obóz na równinie przed Troją. Siły stron były wyrównane. Po dziewięciu latach w obozie greckim wybuchła zaraza, którą sprowadził Apollo za to, że Agamemnon porwał córkę jego kapłana. Agamemnon oddał brankę, w wyniku czego wybuchła kłótnia między nim a Achillesem (patrz Achilles). Kiedy Achilles powrócił do walki, zabił Hektora (patrz Hektor), a
potem sam zginął z rąk Parysa (patrz Achilles). Niedługo potem zginął Parys (patrz Parys). Diomedes i Odyseusz, z pomocą Heleny, wykradli palladion, cudowny posąg Ateny, dzięki któremu miasto nie mogło zostać zdobyte. Trojanie byli pewni klęski. Jednak Grecy odpłynęli, pozostawiwszy ogromnego drewnianego konia, którego Trojanie wciągnęli do miasta, uprzednio rozbierając wiązanie muru. Wcześniej nie chciał im na to pozwolić kapłan Laokoon, który uważał to za postęp. Został pożarty ze swoimi synami przez dwa ogromne węże. Sprzeciwiła się również jasnowidząca Kasandra, lecz jej także nie usłuchali. Trojanie świętowali zwycięstwo, a po hucznej zabawie wszystkich zmorzył sen. Wówczas z konia wyszedł Odyseusz na czele dwunastu wojowników i otworzył bramy miasta. Okręty z Grekami powróciły, a w mieście rozpoczęła się rzeź.wędrówka Odyseusza - gdy bohater wracał spod Troi,
wiatry zaniosły jego statki do kraju Lotofagów, gdzie zamiast zboża rosły łany lotosów. Każdy, kto ich spróbował nie chciał wracać do ojczyzny. Później trafił do kraju Polifema, syna Posejdona. Był on cyklopem. Gdy znalazł Odysa i jego towarzyszy w swej pieczarze, zaczął ich po kolei zjadać, a Odyseuszowi powiedział, że on będzie ostatni. Ten udał, że jest to dla niego zaszczytem i częstował olbrzyma winem dopóki go nie upił. Potem rozżarzoną głownią wypalił mu jedyne oko. Oślepiony cyklop nie mógł ich złapać w pieczarze, więc usiadł przy wejściu. Jednak Odyseusz przywiązał siebie i towarzyszy pod brzuchami baranów i w ten sposób wydostali się na wolność. Potem zawinął na wyspę Eolię. Jej król Eol był władcą wiatrów, od którego dostał miech, gdzie były zamknięte wszystkie wiatry. Wypuściwszy tylko pomyślne wiatry Odyseusz mógł płynąć spokojnie do domu. Jego towarzysze myśleli, że jest on pełny skarbów i otworzyli go, wypuszczając srogie wiatry. Te rzuciły ich do kraju Lajstrygonów, z którymi w walce ocalał tylko okręt Odyseusza. Statek wymagał naprawy, więc przybili do najbliższej wyspy. Była to ziemia czarodziejki Kirke, która część jego towarzyszy zamieniła w świnie. Pod wpływem gniewu Odyseusza, wróciła im ludzką postać, a bohater spędził rok w jej gościnie. Kiedy odjeżdżał, Kirke objawiła mu, że musi udać się do wrót Hadesu i tam wywołać duszę wróżbity Terezjasza, by ten przepowiedział mu dalszy los. Miał on wędrować dopóki nie spotka ludu, który nie widział morza i nie wie co to jest wiosło. Popłynął dalej, szczęśliwie omijając wyspę syren. Ich śpiew wabił żeglarzy, a ich okręty rozbijały się o skały. Odys zalepił swym żeglarzom uszy woskiem, a sam kazał się przywiązać do masztu. Potem udało mu się przepłynąć między dwoma potworami: Skyllą i Charybdą. W czasie pobytu na wyspie boga Słońca, towarzysze Odysa splądrowali stado wołów, za co z rozbitych statków ocalał tylko Odys. Na swej wyspie, Ogigii znalazła go nimfa Kalipso. Osiem lat spędził u niej w miłosnej niewoli. Potem na tratwie wyruszył dalej. Trafił na Scherię, kraj Feaków. Na dworze króla Alkinoosa wysłuchano jego opowieści i wyborni żeglarze tego kraju przywieźli go na Itakę. Śpiącego ułożyli na brzegu, a skarby jakie otrzymał schowano w wyłomach skalnych. Atena zamieniła go w żebraka, by nikt go nie poznał. W tym czasie do jego żony zjechali się zalotnicy (patrz Penelopa). W czasie turnieju o rękę Penelopy jako jedyny napiął swój łuk i strzelił przez 12 otworów toporów wbitych w podłogę, a potem zabił wszystkich zalotników.