"Mitologia" J. Parandowskiego - cz.7
Związki frazeologiczne:nić Ariadny - droga do poznania, wyjścia z trudnej sytuacji.męki Tantala - symbol cierpienia, niemożności zaspokojenia pragnień.Marsowa mina - spojrzenie baczne, czujne, podejrzliwe.Ikarowe loty - zbyt wysokie, szaleńcze, aby się urzeczywistniły.węzeł gordyjski - trudny do rozwiązania problem.praca syzofowa - ciężka, daremna pracaPozostałe zagadnienia cz.1stworzenie świata, narodziny
bogów - na początku był Chaos, z którego wyłonił się Uranos - Niebo i Gaja - Ziemia. Ich potomstwem byli tytani, cyklopi i sturęcy. Uranos nie był z nich zadowolony i strącił ich w bezdenne czeluści Tartaru. Gaja znienawidziła
go za to. Namówiła najmłodszego z tytanów - Kronosa, który nadal był wolny, by okaleczył ojca i strącił z tronu niebios. Formował się cały świat, a nad nim rządził Kronos z małżonką Reją. Przepowiednia głosiła, że zostanie obalony przez własne dziecko, więc każde z nich połykał. Gdy urodziło się szóste, Reja podała mężowi kamień zawinięty w pieluszki, a małego Zeusa ukryła na ziemi. Chłopca karmiła koza Almatea. Kiedy złamała jeden róg, chłopiec pobłogosławił go i odtąd napełniał się on wszystkim, czego zapragnął ten, który go posiadał. Był to róg obfitości. Gdy Zeus dorósł uwolnił swe rodzeństwo: Hadesa, Posejdona, Herę, Demeter i Hestię. Dziesięć lat trwała wojna Zeusa z Kronosem, aż Zeus postanowił uwolnić z Tartatu cyklopów i sturękich. Po obaleniu Kronosa, władza nowych bogów nie trwała długo, gdyż powstał przeciw nim ród gigantów, których mógł pokonać
tylko człowiek śmiertelny. Sprowadzono więc Heraklesa, który ich pokonał.narodziny człowieka - 1) za panowania Kronosa był złoty
wiek.
Ludzie żyli jak niebianie, bez smutków. Nigdy się nie starzeli i cały czas spędzali na biesiadach. Z upadkiem Kronosa skończył się wiek, a ludzie zmienili się w dobroczynne demony. Później nastał wiek srebrny. Ludzie rozwijali się wolno (okres dzieciństwa trwał sto lat), kiedy dojrzewali ich życie było bardzo krótkie. Byli źli i dumni i nie czcili bogów. Zeus wytępił ich. Potem nastał wiek brązowy. Żyli ludzie gwałtowni, kochający wojnę, mieli siłę olbrzymów i serca z kamienia. Domy, sprzęty i oręż sporządzali z brązu. Był to okres heroiczny. Żyli wtedy Herakles, Tezeusz i bohaterowie spod Troi. Ich czyny nie powtórzyły się już w następnym wieku - żelaznym, trwającym do dzisiaj. 2) Człowiek został ulepiony przez Prometeusza (patrz Prometeusz).pojawienie się zła - bogowie stworzyli pierwszą kobietę - Pandorę, a w posagu dali jej glinianą beczkę, która zawierała wszystkie nieszczęścia świata (patrz Pandora).
potop - bogowie chcieli wytępić ludzi stworzonych przez Prometeusza i zesłali na nich potop. Spadły wielkie deszcze, a morza i rzeki wystąpiły z brzegów. Ponad falami widniał tylko wierch Parnasu, w Beocji. Jedynymi stworzeniami jakie przeżyły potop było dwoje staruszków, ich łódź zatrzymała się na szczycie góry, a wody zaczęły opadać. Deukalion, syn Prometeusza i Pyrra, córka Epimeteusza i Pandory poszli do wyroczni delfickiej, która poradziła im, aby zakryli twarze i rzucali za siebie "kości matki". Uczynili, co im kazała i z głazów rzucanych przez Deukaliona powstawali mężczyźni, a przez Purrę - kobiety. Całe życie na ziemi się odradzało. Syn Prometeusza nauczał nowych ludzi życia i czczenia bogów.
Więcej streszczeń na temat "Mitologia" J. Parandowskiego - cz.7