Molier był człowiekiem o potężnej sile: chciał i potrafił "zabijać śmiechem brzmiącym
ze sceny". Występował przeciwko obłudzie i nikczemności, wyszydzał głupotę i zaślepienie. Charakterystyczne dla twórczości Moliera jest to, że tematy (a nade wszystko bohaterów sztuk) czerpał z życia, ze swojej współczesności. Był bystrym obserwatorem, podpatrywał swój świat, uzyskiwał świetne efekty komiczne. Satyra - czyli rzeczywistość w krzywym zwierciadle - stał się istotą jego sztuk. A że żył w czasach znamienitego Króla Ludwika XIV epoka dostarczała mu arcyciekawego materiału. We wszystkich utworach Molier z dużym realizmem psychologicznym przedstawia ludzkie charaktery. Jego uwaga skupia się na życiu wewnętrznym i pobudkach określonych czynów. W "Świętoszku" obłudnika Tartuffe''a gubi gwałtowność jego pragnień miłosnych. Gdyby nie to mógłby prowadzić perfidną grę z naiwnym Orgonem do końca. Bohaterowie Moliera
są mocno zindywidualizowani, a zarazem są to postacie uniwersalne. Ludzi z takimi charakterami można spotkać w każdej epoce i w każdym społeczeństwie. Molier nie zadowalał się opisem zniszczeń czynionych w psychice człowieka przez określone deformacje charakteru. Obserwował także jak konkretna wada wpływa na inne naturalne uczucia (np. w "Skąpcu" - chciwość Harpagona zabija w nim honor i godność).
Więcej streszczeń na temat Molier jako mistrz obserwacji obyczajowej