Dwudziestolecie międzywojenne, okres w literaturze polskiej obejmujący lata 1918-1939. Po odzyskaniu
niepodległości polskie życie literackie zaczęło się organizować na nowo: 1920 powstał Związek Zawodowy Literatów Polskich, 1924 polska sekcja PEN Clubu, 1926 weszła w życie ustawa o prawie autorskim.
Pojawiły się nowe ugrupowania poetyckie, jak Skamander, futuryści i Awangarda Krakowska, podejmujące aktualną tematykę cywilizacyjną oraz poszukujące nowatorskich środków wyrazu.
W pierwszym okresie dwudziestolecia dużą rolę odgrywali pisarze ukształtowani przed I wojną światową, np.: S. Żeromski, W. Berent, A. Strug, J. Kasprowicz, L. Staff. Atmosferę towarzyszącą odzyskaniu niepodległości trafnie oddawali pisarze z grupy Skamander (1920 założono miesięcznik Skamander ), prezentując początkowo optymizm, a później narastające wątpliwości natury społecznej i politycznej.
1917-1922 działała w Poznaniu ekspresjonistyczna grupa Zdrój, 1922 zaczęło wychodzić w Krakowie awangardowe pismo Zwrotnica, redagowane przez najważniejszego teoretyka ruchu T. Peipera.
Założona 1922 grupa Czwartak, z E. Zegadłowiczem na czele, reprezentowała konserwatywny regionalizm, głosząc ideę powrotu do natury i kultury ludowej. Proza podjęła najważniejsze, budzące obawy problemy społeczno-polityczne odrodzonego państwa, np.: Generał Barcz J. Kadena-Bandrowskiego (1923), Romans Teresy Hennert Z. Nałkowskiej (1924), Pokolenie Marka Świdy A. Struga (1925), a zwłaszcza Przedwiośnie S. Żeromskiego (1925).
W 2. połowie dwudziestolecia powstała w poezji tzw. druga awangarda, ulegająca katastroficznemu widzeniu świata, pojawiły się radykalne tendencje lewicowe, m.in. grupa skupiona wokół pisma Kwadryga (1927-1931). 1933 powstała Polska Akademia Literatury, co nie rozwiało narastających nastrojów opozycyjnych, wyrażanych głównie przez pisarzy lewicowych, publikujących w czasopismach takich jak: Oblicze Dnia, Sygnały, Poprostu, Lewar . Wyrazem tendencji prawicowo-faszyzujących stał się
tygodnik Prosto z mostu (1935-1939). Bardzo ważną rolę odgrywał tygodnik Wiadomości Literackie (1924-1939) o orientacji liberalnej.
Znaczącą rolę w życiu literacko-kulturalnym odegrały także inne periodyki, np.: katolickie Verbum (1934-1939) i Kultura (1936-1939), Przegląd Współczesny (1922-1939), Marchołt (1934-1938), Ateneum (1938-1939).
W drugim dziesięcioleciu tworzyli wybitni prozaicy, m.in.: M. Dąbrowska, J. Iwaszkiewicz, M. Kuncewiczowa, P. Gojawiczyńska, J. Wiktor, J. Kurek, Z. Uniłowski, Z. Kossak, H. Malewska, T. Parnicki, J. Andrzejewski, T. Breza, A. Rudnicki, S.I. Witkiewicz, B. Schulz, T. Dołęga-Mostowicz.