Hellada była obszrem górzystym, narażonym na trzęsienia ziemi. Ludzie
mieszkali w niewielkich dolinach, oddzielonych
od siebie górskimi
pasmami. Uprawa ziemi na ich stokach przynosiła niewielkie plony i
dlatego w Grecji ciągle brakowało zboża. Grecy hodowali kozy i owce, a
wokół swych domów sadzili drzewa oliwne, krzewy winorośli, grusze,
jabłonie, śliwy i drzewa figowe. Mimo, że graccy rolnicy pracowali
bardzo ciężko, to nie dla wszystkich starczało żywności. Przenosili się
więc z wiosek z głębi kraju do nadmorskich osad. Zajmowali się tam
rybołóstwem lub pracowali w warsztatach rzemieślniczych wyrabiających
tkaniny, gliniane naczynia, broń i narzędzia. Najodważniejsi wyruszali
na morskie wyprawy i szukali szczęścia poza Grecją.
Grecy zakładali miasta wszędzie tam, gdzie znajdowali dobre warunki do
życia. Centrum miasta stanowił plac, zwany agorą. Kupcy wystawiali tam
swoje towary, a także zbierali się wszyscy ci, dla których było to
miejsce prowadzenia interesów oraz spotkań towarzyskich. Wieczorem
agora pustoszała, ponieważ większość ludności nadal mieszkała w
pobliskich wsiach. Otoczone górami doliny były niewielkie, a strome
zbocza nie zachęcały do wizyt u sąsiadów po drugiej stronie górskich
pasm. Mieszkańcy każdej z dolin tworzyli zamkniętą
wspólnotę, coś w
rodzaju odrębnego państwa. Grecy nazwali taką wspólnotę polis, co
historycy tłumaczą za pomocą dwóch słów ,,miasto-państwo". Tylko
nieliczne polis zajmowały większe terytorium. Starożytni żeglarze nie
znali kompasu. Z obawy przed zbłądzeniem żeglowali wzdłuż lądu, a noce
spędzali na brzegu. Wybrzeża Grecji sprzyjały żeglarzom, ponieważ
liczne zatoki zapewniały schronienie przed burzami i silnymi wiatrami.
Grecy zakładali osady na wyspach Morza Egejskiego, gdzie panowały
podobne warunki życia jak w Helladzie. Żeglując od wyspy do wyspy,
podróżnicy bezpiecznie docierali do wybrzeży Azji Mniejszej. Greków
można też było spotkać w zachodniej części Morza Śródziemnego.
Osiedlali się chętnie na Sycylii i w południowej Italii, ponieważ w
tamtych okolicach było dużo więcej urodzajnej ziemi. Polis zakładane
poza Grecją historycy nazywają koloniami.