Tom wierszy pt. Księga
ubogich" Jana Kasprowicza powstał w 1916 roku, w
trzecim okresie twórczości poety. Kasprowicz
zaczął wyznawać i głosić
filozofię Św. Franciszka z Asyżu, polegającą na życiu w
zgodzie z
naturą i miłości do przyrody. Jest to okres pogodzenia się z losem,
pokornego życia w zgodzie z Bogiem. Charakteryzował się on nową postawą
życiową przejawiającą się w świadomej stylizacji na prymitywizm i
odwołaniach do wzorców poezji ludowej. W utworach panuje nastrój
pogodny, spokojny, melancholiczny.
Tytuł - Księga ubogich" - nawiązuje do dawnych wydań Pisma Świętego w
obrazkach - Biblia pauperum" (Księga ubogich") - przeznaczonych głównie
dla ludzi prostych, nie umiejących czytać. Do nich skierowane są
wiersze Księgi ubogich".
W wierszu trzecim - Nie ma tu nic
szczególnego" - poeta traktuje
przyrodę jako podstawę ludzkiej egzystencji, ludzkiego bytowania. To
dzięki przyrodzie człowiek może budować domy: Fundament z skalnych
odłamów, z płazów świerkowych chata". Przyroda zapewnia człowiekowi
spokój oraz daje mu schronienie: Czuwa nad naszym spoczynkiem rząd
pewnych siebie jesieni", Rozłożył swoje konary <...> nad zrębem naszego
domu". Przyroda, to naturalne piękno, dane przez Boga, symbol
trwałości, a także przemijania i odradzania się. Kasprowicz opisuje
łąki, potoki, góry... Na ich widok serce poety pozbywa się wszelakiej
skazy". Człowiek egzystuje wyłącznie dzięki Bogu. To dzięki Niemu może
zgarniać skarby bożego władztwa" i przekształcać je na swój pożytek.
Kasprowicz jest przekonany, że ludzie zdają sobie z tego sprawę, ale
nie wszyscy. Mądrość tę posiadają tylko chłopi - ludzie ubodzy, gdyż
oni są w najbliższym kontakcie z natura.
Wiersz składa się z trzynastu strof, jest toniczny - rytm oparty na
równej ilości akcentów (osiem), rozpoczyna się i kończy tą samą strofę.
Często powtarza się zwrot Nie ma tu nic szczególnego". Występują
przerzutnie, krótkie epitety. Wiersz ten jest ubogi w środki
artystyczne.
Poeta stylizuje się w tym utworze na prostego wiejskiego chłopa, który
doznaje najprostszych i najszlachetniejszych uczuć: radości z istnienia
?wiata i własnego życia. Podporządkowuje się naturalnemu porządkowi Tom
wierszy pt. Księga ubogich" Jana Kasprowicza powstał w 1916 roku, w
trzecim okresie twórczości poety. Kasprowicz zaczął wyznawać i głosić
filozofię ?w. Franciszka z Asyżu, polegającą na życiu w zgodzie z
naturą i miłości do przyrody. Jest to okres pogodzenia się z losem,
pokornego życia w zgodzie z Bogiem. Charakteryzował się on nową postawą
życiową przejawiającą się w ?wiadomej stylizacji na prymitywizm i
odwołaniach do wzorców poezji ludowej. W utworach panuje nastrój
pogodny, spokojny, melancholiczny.