Pierwsza polska tragedia w konwencji tragedii antycznej. Powstała w
1578 roku, po raz pierwszy wystawiono ją w Warszawie
na scenie z okazji
ślubu Jana Zamoyskiego z Krystyną Radziwiłłówną (na kilka dni przed
sejmem wojennym wojna Zygmunta Augusta o Inflanty z carem Iwanem
Groźnym).
„Odprawa...” jest oparta na micie greckim (III księga Iliady Homera),
przedstawia krótki epizod dotyczący początku wojny trojańskiej. Kostium
antyczny tragedii Kochanowskiego miał spowodować nobilitację tematu.
MIT 3 boginie (Atena, Afrodyta i Hera) kłóciły się o to, która z nich
jest najpiękniejsza. Spór miał rozstrzygnąć Parys. Boginie ofiarowywały
mu cenne dary w zamian za zwycięstwo; Parysowi najbardziej spodobał się
dar Afrodyty (która obiecała Parysowi najpiękniejszą kobietę na Ziemi,
czyli Helenę, żonę Menalaosa) i uznał ją za najpiękniejszą boginię.
Parys, uważając słowa bogini za ostateczną wyrocznię, zabrał Helenę
Menelaosowi. Menelaos próbował odbić żonę bezpośrednia przyczyna
wybuchu wojny trojańskiej.
W tragedii Kochanowskiego posłańcy proponują porozumienie.
Kreacje bohaterów
• Parys – młodzieniec (zaciekły, nieustępliwy), egoista; syn króla i
jeden z jego następców (po Hektorze, który jednak ginie w czasie
wojny), nie myśli o swoim państwie i poddanych; manipulant, stosuje
przekupstwo; pozbawiony dalekowzroczności i odpowiedzialności
• Antenor – stoi po stronie prawa; starszy od Parysa, reprezentuje
spokój i rozważne myślenie; wielki patriota, dbający o interes państwa,
mądry, moralny, cnotliwy, uczciwy; u Kochanowskiego w zasadzie
pozbawiony jest wad; krytykuje prywatę i żądzę zysku; powołuje się na
prawo gościnności (złamane przez Parysa); stara się uniknąć wojny, lecz
gdy jest ona nieunikniona, szuka najlepszej taktyki (uważa, że wojna
jest zła, ale chce bronić ludu). Większość oceniła go jako zdrajcę i
tchórza (np. Dante umieścił go w piekle wśród zdrajców) u
Kochanowskiego jest on zupełnie inaczej odbierany, jako postać
pozytywna.
• Priam – bezwolny, słaby król, manipulowany przez wszystkich; nie ma
swojego zdania, chorągiewka, uzależniony od kaprysów parlamentu,
adecyzyjny; nie jest dobrym królem. Staje po stronie Parysa (oślepiony
miłością rodzicielską), źle wychował Parysa, był wobec niego zbyt
pobłażliwy, kierowała nim chora miłość ojcowska.
• chór i Kasandra – nie uczestniczy w konflikcie, ale go komentuje.
Kasandra w antyku ofiara klątwy (polegającej na tym, że miała dar
jasnowidzenia, ale nikt nie chciał jej słuchać). U Kochanowskiego
czynami ludzi nie kieruje fatum; wojna trojańska nie była konieczna,
ale ludzi nie pomyśleli i nie posłuchali Kasandry.
Problematyka odpowiedzialność władcy za państwo, postawione pytanie, czy władca może mieć rodzinę i życie osobiste
odwołanie do odpowiedzialności jednostki za państwo
tragedia racji: Parys – funkcja prywaty, Antenor – mądrości, Priam – słabości pokazanie konstrukcji społecznych
Polecamy podobne teksty
"Antygona" a "Odprawa posłów
greckich" tematyka, problematyka i budowa dramatów "Antygona" a "Odprawa posłów greckich" tematyka, problematyka i budowa dramatów "Antygona" a "Odprawa posłów greckich" -tematyka, problematyka i budowa dramatów. Odprawa posłow greckich "Odprawa posłów greckich".
Zobacz kompletne Vademecum Maturzysty z Języka polskiego.
DODAJ NOWY MATERIAŁ
A A A A - zmień wielkość czcionki
teksty: zmień przedmiot
Antyk i BibliaŚredniowieczeRenesansBarokOświecenieRomantyzmPozytywizmMłoda PolskaXX lecieWspółczesnośćPrace przekrojoweInneRecenzjeListyPrasówkiWierszeMateriały do maturyCharakterystykiBiografieStreszczeniaKonspektyRozprawkiMotywyGramatykaTematy wolnePlany wydarzeńPrezentacje maturalneMatematykaChemiaFizykaInformatykaAn gielskiNiemieckiFrancuskiHiszpańskiŁacinaRo syjskiWłoskiGeografiaBiologiaHistoriaMuzyka PlastykaInneWOSPOReligiaEkologiaPrzedsiębiorczośćSportWiedzao kulturzeLeśnictwo
Język polski Renesans
autor:
MAIALINA
dodano: 2003-04-06
3.56
oceń pracę:
123456
- (7) skomentuj tekst
- dodaj do ulubionych
- wersja gotowa do druku
- poleć tekst innym osobom
- wersja ściąga tekstu
ZGŁOŚ NARUSZENIA