Człowiek jak i wszystko jest dziełem Boga. Bóg panuje nad swoim
stworzeniem i kieruje nim doskonale. Stwórca jest bliski
człowiekowi,
jest dobry, szczodry, łaskawy, hojny. Stworzył piękny, przyjazny,
harmonijny, dający radość człowiekowi świat
człowiek może w nim
pokładać nadzieje.
Według Kochanowskiego człowiek to „lalka i marionetka” w rękach Boga.
To co się dzieje na ziemi to wszystko z woli Boga, i człowiek nie ma na
to wpływu. Nieważne jakie bogactwa zdobędzie, bo w momencie jego
śmierci to wszystko obraca się w nicość. Bóg ocenia
człowieka za jego
postawę i cechy ludzkie, a nie materialne. . W pieśniach autor nawołuje
człowieka do radości z życia. Należy dostrzegać jego piękno,
wspaniałość. Kochanowski pisze żebyśmy radowali się światem, nie zaś
skupiali uwagę jedynie na tym co złe, nieprzyjemne, bolesne.
Najważniejsze powinno być to, co dzieje się w tej chwili. Niektórzy
wpadają w nałóg wiecznego użalania się nad tym, co się zdarzy, nie
wiedząc przecież, jaki los im przypadnie w udziale.
Kochanowski bardzo istotną cechę osobowości ludzkiej uważał cnotliwość
Dla autora człowiek cnotliwy wzbudza zazdrość innych, ponieważ cnotliwe
życie jest trudne i nie każdy jest zdolny wyrzec się pokus zła. Poeta
uważa również, iż wartość, jaką jest cnota, to nagroda sama w sobie.
Związek Kochanowskiego z Horacym można odnaleźć czytając Pieśń XXIV, w
której poeta wyraża swój stosunek do samego siebie, jako artysty.
„Człek- boże igrzysko” do tych słów odniosą się ludzie wierzący w Boga,
gdyż oni wierzą, że to co się dzieje na ziemi kierowane jest przez
Niego. Natomiast ateiści powiedzą, że albo życie ich jest w rękach
losu, albo sami kierują tym co robią i czynią na ziemi. Zarówno
biednego jak i bogatego czeka śmierć. Każdy w obliczu tej śmierci jest
taki sam.