Ponad czterysta lat temu Jan Kochanowski powiedział : "Ciężko kto nie
miłuje, ciężko kto miłuje". Dzisiaj sformułowalibyśmy
jego myśl
inaczej: ciężko temu, kto nie kocha, ciężko temu, kto kocha.
A czym tak właściwie jest
miłość? Według Słownika Języka Polskiego miłość to: <>. Ten sam słownik formułuje definicję wyrazu kochać w następujący sposób: <>.
Oczywiście każdy z nas może stworzyć zupełnie inne definicje tych
pojęć, bo dla każdego z nas znaczą one co innego, każdy inaczej je
odczuwa.
Jednocześnie chyba wszyscy przyznają, że życie bez miłości jest
niepełne. Ja uważam, że życie tego, kto nie kocha jest ciężkie, a
jednocześnie ciężkie jest życie tego, kto kocha. Zaraz spróbuję to
udowodnić.
Osobę, która kocha bardzo często targają różne sprzeczne uczucia. Czuje
zamęt w głowie, w sercu. Zastanawia się, czy to, co czuje to miłość,
czy może tylko tak jej się wydaje. Rozterki człowieka zakochanego
opisuje Francesco Petrarka w "Sonecie 132":
"Jeśli to nie miłość- cóż ja czuję?
A jeśli miłość- co to jest takiego?
A jeśli rzecz dobra- skąd gorycz, co truje?
Gdy zła- skąd słodycz cierpienia każdego?
Jeśli samochcąc płonę- czemu płaczę?
Jeśli wbrew woli- cóż pomoże lament?
O śmierci żywa, radosna rozpaczy,
Jaką masz nade mną moc! Oto zamęt..."
Tadeusz Boy- Żeleński powiedział: "Z tym największy jest ambaras, żeby
dwoje chciało naraz". Niestety, czasem zdarza się, że nasze uczucie,
choćby nie wiem jak gorące, zostaje nieodwzajemnione. Cierpimy wtedy
ogromnie, odrzuceni przez naszą ukochaną osobę, gotowi oddać jej swoje
życie, skoczyć dla niej w ogień. Trochę to dziwne, ale nasze gorące
uczucia, napotykające chłód ze strony serca ukochanej osoby, zamiast
ochłonąć, działają w nas z jeszcze większą siłą.
"Miłość na cel mnie wystawiła strzałom,
Jak wosk ogniowi na żer lub śnieg- słońcu,
Jak mgła- wiatrowi, aż ochrypłem w końcu
Prosząc o litość. Lecz ty jesteś skałą.
...
Myśli- to strzały, oblicze to słońce,
Żądza to ogień; tą potrójną bronią
Miłość mnie ślepi, rani, topi w końcu..."
Francesco Petrarka
"Sonet 133"
Miłość jest także nieustającą troską o drugą osobę, wspólnym
przeżywaniem nie tylko radosnych chwil, ale także i smutków, wszystkich
niepowodzeń, wspierania się we wszystkich trudnych chwilach. Kochając
kogoś nie możemy myśleć tylko o sobie, musimy myśleć także o tej
drugiej osobie. Nie zawsze to, co jest dla nas dobre, jest dobre dla
tej drugiej osoby. Niejednokrotnie musimy poświęcić coś dla tej drugiej
osoby, zrezygnować ze spotkań z przyjaciółmi, obejrzenia filmu czy z
innych przyjemności, Czasem musimy poświęcić coś więcej:
"...Nie myśl, że nie kocham
Lub że tylko trochę
Jak cię kocham nie powiem, no bo nie wypowiem
Tak ogromnie, bardzo, jeszcze więcej może
I dlatego właśnie żegnaj,
Zrozum dobrze, żegnaj
Z nim będziesz szczęśliwsza
Dużo szczęśliwsza będziesz z nim..."
Edward Stachura
"Z nim będziesz szczęśliwsza"
Zdarza się, że musimy poświęcić nas samych, nasz związek, bo tak będzie lepiej dla drugiej osoby.
Po przeczytaniu tego, co dotychczas napisałam, można dojść do wniosku,
że miłość jest jednym wielkim cierpieniem, kłopotem i w ogóle najlepiej
nikogo nie kochać. Ale to jest błędne rozumowanie.
Człowiek, który nie kocha, także ma ciężko. Samotność, brak bliskiej
osoby- co to za życie? Czasami ludzie przyjmują to za normalność, żyją
w pustce, bez uczuć, bo nie znają innego życia. Inni tęsknią za
miłością, za bliskim człowiekiem. Poszukując bliskiej osoby są skazani
na wiążące się z tym niepowodzenia i porażki. Człowiek, który nie
kocha, traci bardzo wiele: chwile szczęścia wiążące się z przebywaniem
z drugą osobą, wszystkie miłosne uniesienia, wszelkie uczucia i
przeżycia wiążące się z miłością. Życie bez miłości jest puste,
niepełnowartościowe.
Moim zdaniem życie człowieka, który kocha, jak i tego, który nie kocha,
jest ciężkie. Zarówno jedna, jak i druga osoba przeżywa rozterki i
troski związane z miłością- z tym, że różnią się one od siebie. Zgadzam
się z myślą Jana Kochanowskiego "Ciężko kto nie miłuje, ciężko kto
miłuje" i mam nadzieję, że udało mi się to w dosyć przekonywujący
sposób przedstawić.